Sia's weblog

Edublog Awards

2011-11-30T04:43:00.001-08:00

Omdat ik Wilfred wil nomineren voor een award moet ik een post schrijven op mijn eigen weblog. Bij deze. Ik nomineer Wilfred Rubens voor Best ed tech / resource sharing blog.
http://www.wilfredrubens.com/

Een nieuwe start op deze plaats.

2011-09-30T07:34:00.000-07:00

Mijn bijdrage aan Kickoff Digitale Zandbak Hogeschool Rotterdam

Mijn werk in en met de digitale wereld.

Nadenkend over hoe ik dit praatje zou in- cq aankleden kwam ik op het idee om het papier mee te brengen. Ik had er het sjouwwerk voor over om indruk te maken op jullie:-). Natuurlijk mag iedereen tijdens de lunch er in kijken. Ze zijn allemaal voorzien van mijn Ex Libris en ze zijn geteld... Zie hier. Deze papieren boeken zijn voor mijn leerproces en ontdekkingstocht van groot belang geweest en nog steeds. Het meeste nieuwe materiaal wat ik nu wil hebben download ik als het kan gelijk op mijn iPad. En als het gaat om teksten op weblogs dan maak ik er op de iPad gelijk een PDF van (met joliprint) en zet hem in mijn iBooks boekenkast.

Het komende half uur hoeft voor mij niet de computer aan. Ik ga vertellen hoe ik zoal gevaren ben en wat dat denk ik betekend heeft en nu betekent voor de HR.

Ik was vanaf een heel vroeg stadium betrokken bij Natschool. Heb samen met collega's destijds een programma gemaakt voor mensen die na een andere studie of baan alsnog HBO Verpleegkundige wilden worden, volledig maatwerk, vrijwel volledig digitaal in Natschool. Ben overigens ook nu nog actief met onze ELO....

En toen kwam Homo Zappiens 1 in 2006, vrijwel nog buiten mijn beeld, maar ik heb wel destijds de lezing van Wim Veen bijgewoond.

Ik ging in september 2007 van IvG, Instituut voor Gezondheidszorg, naar P&O om mijn bijdrage te leveren aan de professionalisering van het personeel.

Homo Zappiens 2 kwam in voorjaar 2008 met Ton Zijlstra, Ernst Phaff en Freddy Veltman als begeleiders en onderzoeker.

Gevolg voor mij: Workshops in de aanbieding in Open Aanbod professionalisering.

Nog een jaar na afsluiting van het grote project in voorjaar 2009 heb ik informele bijeenkomsten georganiseerd met een broodje bekostigd door P&O. Die werden aardig bezocht, maar toch verliep het weer op een goed (of eigenlijk kwaad) moment. Alles moest in eigen tijd en experimenteel zoeken naar wat bindt vraagt tijd ook buiten het samen zijn.

Bij de start van de Master Leren & Innoveren ben ik gestart met onderwijs over Homo Zappiens/ web 2.0/nieuwe media/social media/ digitaal leren/netwerkleren/m- en e-leren enzovoort. Dat doe ik nu voor het 3e jaar.

Tijdens Hzap08 is op de Hogeschool gestart met Yammer. Op dit moment overigens lastig vanwege nieuwe mailextensie hr ipv hro, dus even 2 verschillende Yammers, maar we proberen iedereen over te krijgen :-). In de afgelopen jaren zijn er toch zo'n 500 collega's al dan niet erg actief voorbij gekomen. En op dit moment is er weer behoorlijke groei. Ik deel er heel veel links die ik vind via mijn netwerk en mijn feedreader. Ook professionalisering...

Ik ben op het moment ingeschreven bij mijn 4e MOOC, Massive Open Online Course, Canadese professoren, connectivisme, netwerk, leren zonder diploma.

Heb deelgenomen aan Teachmeets in het land.

Heb inmiddels trainingen op maat gedaan voor docenten iLab-excellent IvL-ISO, Mediatheekmedewerkers, docenten MIZ, praatje tijdens Natschoolvergadering. Paar keer kort praatje in QuickStart nieuwe docenten.

Dit jaar doe ik 3 verschillende soorten workshops, 2 voor docenten, 1 voor iedereen.

En nu, eindelijk, is mijn indruk, gaat het echt leven hier op de Hogeschool dat we een ander tijdperk zijn ingerold.

Mijn ervaring is dat er een zorg is m.b.t. gebruik kunnen maken van programma's, applicaties, mogelijkheden vanwege al dan niet gesloten zijn, virussen, gehackt kunnen worden. Een andere zorg is dat iets gestart kan zijn en dan veranderen de voorwaarden, eerst gratis, daarna betaald, of gratis maar met veel reclame. Ervaring met Ning b.v.

Tijd om te ontwikkelen is zeer beperkt. Theoretische onderbouwing zoals b.v. met TPACK, digitaal onderwijs ontwerpen, digitale didactiek is nog niet massaal doorgedrongen.

Er zijn veel zorgen over al dan niet samenwerken in een netwerk met studenten, Facebook gebruiken als studieplek bijvoorbeeld, in groepen samenwerken in Linkedin, Twitter toepassen om in contact te zijn over opdrachten...

Het wordt allemaal gedaan en geprobeerd, ieder voor zich, soms gedeeld met collega's, soms erg individueel, soms gewoon omdat het leuk is, soms omdat het echt onderbouwd het leren ondersteund. Wiki's, social sites als Twitter en Facebook, games, langzaam aan verandert ook hier bij ons het onderwijs.

Uiteindelijk gaat het niet om de tools of de techniek, maar om faciliteren van leren. Delen, samenwerken/co-creatie, deskundigheid halen waar het is, netwerkleren, informeel leren, e-learning, m-learning, leren met je mobiel of tablet, e-boeken ipv papier, interactief nou ja, enzovoort, het kan allemaal helpen bij het faciliteren van de lerende. Maar inzetten van welk medium dan ook zonder nagedacht te hebben wat men er mee wil bereiken, wat de toegevoegde waarde is, leidt misschien soms wel tot leuker maar niet altijd tot beter onderwijs.

En o ja, volgende maand start een bijzonder traject bij P&O, 6 eerder op de HR gefunctioneerd hebbende excellente peercoaches die docent zijn geworden, krijgen een begeleid traject en we gaan werken met iPads. Talentdevelopment, van peercoach naar docent.

Mijn PLE, Personal Learning Environment, en PLN, Personal Learning Network, zijn groot en internationaal, opbouwen daarvan kost tijd, maar is zeer de moeite waard, docenten zouden dat voor zichzelf en hun studenten moeten willen ontdekken. En Twitter is trouwens voor mij de belangrijkste plek om met leren en ontdekken bezig te zijn.

MacBookPro, TEDxNYED en nog wat andere zaken.

2010-03-07T02:58:00.000-08:00

Wat is een weblog bijhouden toch een moeizame opgave voor mij blijkbaar. Alweer is het 4 weken geleden. Toch is er intussen van alles gepasseerd wat de moeite waard was om iets over te zeggen.

Ik heb, na heel lang aarzelen, eindelijk besloten een Mac Book Pro aan te schaffen. Die is intussen al weer ruim een week binnen en ik begin aardig te wennen aan dit apparaat. Het aller, aller, meest opvallend voor mij is hoe razendsnel alles gaat. Ik was behoorlijk gefrustreerd geraakt door een Windows-laptop waar alles eindeloos duurde. Ook was die machine opnieuw helemaal vast komen te zitten en gaf de deskundige in de winkel het advies om hem helemaal leeg te maken en opnieuw te beginnen. Geen groot drama wat betreft verlies van inhoud, want ik ben een tamelijk trouwe backupper, maar wel eindeloos gedoe voor alles weer goed werkt en almaar die nieuwe meldingen van nieuwe downloads die echt moeten. Logisch als je je programma er op zet van toen het ding werd gekocht en je dus helemaal opnieuw begint, maar wel heel erg vertragend. En nu dus over op een Mac. Ik wilde dat eigenlijk al langere tijd omdat in mijn workshops steeds vaker docenten deelnemen die binnen komen met een Mac en ik er helemaal niets vanaf wist. Nu dus zo langzaamaan wel. Leuke zoektocht. Soms heel verwarrend, eenvoudige dingen als "waar is de deletetoets?". Soms heel aarzelend, moet ik ja of nee Windows erop zetten? Soms alleen maar blij en enthousiast, je doet hem open en alles werkt en is er, hoe bestaat het. Blij met deze beslissing dus.

Gisteren, zaterdag 6 maart, heb ik uren achter de Mac doorgebracht kijkend en luisterend naar optredens van zeer deskundige mensen op het gebied van digitalisering en onderwijs. Ik ga hier even alle twitternamen noemen zodat iedereen die dit leest ze daar in ieder geval kan vinden.

@acarvin @mwesch @henryjenkins @opencontent @nkhosla @lessig @jayrosen_nyu @jeffjarvis @ginab @gsiemens @dancohen @asbruckman @ddmeyer @chrislehmann

Wat een bijzondere middag en avond was dat. De bijeenkomst vond plaats in New York en werd direct via lifestream uitgezonden over de wereld. Dat alleen al, dat je zoveel kunt leren op zo'n grote afstand. Geweldig. Op de YouTube site van TEDx worden de video's allemaal verzameld.
http://www.youtube.com/user/TEDxTalks
Voor mij was het leuk om een aantal mensen tegen te komen bij de presentatoren en vooral ook in de chatroom die ik virtueel ken van #CCK08 / #CCK09 en Twitter en Facebook. Het hebben van zo'n internationaal netwerk is toch echt zeer de moeite waard. Niet alleen de presentatoren zijn namelijk deskundigen, ook veel van de participanten, bijna 600 aanwezigen bij de lifestream, zijn dat. Het geleverde commentaar is soms minstens zo verhelderend als wat de spreker verkondigt. Maar, wat moet ik nu met al die kennis en al dat weten in mijn baan..... Hoe moet ik al die anderen er van overtuigen dat er echt rigoureus iets moet veranderen in het onderwijs. Opnieuw maar tegen mezelf zeggen: kalm aan, dan breekt het lijntje niet. Ik ben al heel blij met het feit dat ik zelf kennis kan nemen van al die gedachten over het anders leren, anders onderwijs inrichten.

En, het ziet er naar uit dat de training van de docenten die zich gaan bezig houden met begeleiden van studenten in een Honoursprogramma van 2 instituten op onze Hogeschool Rotterdam, het ISO, instituut sociale opleidingen en het IVL, instituut voor leraren, zal doorgaan. Daar zal het ook met name gaan over anders met onderwijs en leren omgaan, web 2.0, digitaal leren, digitale didactiek, dus kan ik weer een beetje kwijt van wat ik zelf zoal tegenkom op dat gebied.

Verder ben ik nog bezig met zicht proberen te krijgen op onze ELO N@tschool versie 11. Als keyuser voor de afdeling P&O is het mijn taak minimaal te begrijpen wat er verandert en wat dat voor consequenties heeft voor gebruikers. Ook ben ik aan het zoeken naar hoe N@tschool breder toegepast kan worden bij de Professionalisering van het personeel, waar mijn werkzaamheden zich afspelen.

Komende week naar een stukje IPON, http://www.ipononline.nl/ , pas laat omdat ik eerst een workshop Persoonlijk Ontwikkel Plan moet draaien in de ochtend. Ik hoop om 16.00 uur aanwezig te zijn bij de presentatie van Willem Karssenberg, @trendmatcher op Twitter, over het gebruik van vele muizen voor interactie tijdens een presentatie. Verder gelukkig weer eens naar de Teachmeet. Een prachtige informele manier van leren van en met elkaar, http://teachmeetnlipon2010.pbworks.com/ Zo'n Teachmeet bezoeken raad ik echt iedereen die in het onderwijs werkzaam is zeer aan!!!

Weer veel te doen en te leren ook de komende tijd.

Wiki's, sites, leven lang leren.

2010-02-07T04:06:00.000-08:00

In de Masteropleiding Leren & Innoveren was bij de start nog enige discussie over het al dan niet (moeten) gaan werken met internettechnologie in het onderwijs. Onderstaand artikel geeft daar weer een mooi overzichtje van; http://bit.ly/lPUdp .

Er zijn vele blogs, sites, boeken, artikelen te vinden om vast te stellen wat dan gekend zou moeten zijn als je eenmaal hebt besloten dat "je er niet meer omheen kunt", waaronder dit stuk; http://bit.ly/190e8m .

Misschien heb ik daar eerder aandacht aan besteed, maar het TACCLE rapport vind ik een grote bron van inspiratie wat betreft het kunnen werken met de belangrijkste tools, met name voor mensen die nog niet zo thuis zijn in de vele mogelijkheden van ICT en web 2.0 tools in educatie. Het rapport kan worden gedownload maar ook worden besteld als papieren versie. http://www.taccle.eu/

In mijn voortdurende zoektocht naar informatie kwam ik deze prachtige wiki tegen; Educational Origami: http://edorigami.wikispaces.com/ . Startersheets, Bloom's taxonomy, leerstijlen, management, tools, alles gerelateerd aan gebruik van ICT in leren en onderwijzen in de 21e eeuw. Het kost tijd om de hele wiki door te nemen en als je mee wilt doen moet je een account aanmaken en wordt je een dag later toegelaten (of niet, maar ik dus wel :-)).

Een andere boeiende plek om iets heel specifieks te leren vond ik deze wiki met vele voorbeelden van hoe je kunt werken met Voicethread. Heb er net weer een uur aan besteed om al die prachtige voorbeelden, deze keer met name met de kleine kinderen, te bekijken en bewonderen; http://bit.ly/mejYZ . Ook hier geldt dat een bijdrage leveren alleen kan na het aanmaken van een account, maar het bekijken van de vele voorbeelden alleen is ook zeker de moeite waard en kan inspireren tot zelf eens een poging wagen een Voicethread te maken.

Ook deze keer moet ik weer erkennen dat ik zelf nog niet echt in thuis ben in de materie. Ik heb anderhalf jaar geleden een Voicethread gemaakt, die toen laten zien aan collega's binnen het Project Homo Zappiens, maar het daarna niet meer opnieuw toegepast. Misschien een goed idee om voor te stellen in de Wave Hzap09, de wave waar we met een aantal Hogeschool Rotterdam collega's proberen met en van elkaar te leren met betrekking tot het toepassen van technologie in het onderwijs en de informele groepsbijeenkomsten voorbereiden door ideeën uit te wisselen. Waarmee dan ook maar weer gezegd dat Wave echt nog niet helemaal dood is. Ik werk op mijn Windows-laptop tegenwoordig heel vaak in Firefox en daar vond ik een add on die onderaan de pagina voortdurend toont of er nieuwe bijdragen in waves zijn en waarmee ik ook gelijk naar Google Wave kan gaan om daar te lezen wat er gaande is.

Leren is leuk en internettechnologie is heel inspirerend om leven lang leren vorm te geven (vind ik).
O ja, door vorige week hier en in Twitter aan te geven dat ik niet meer wist hoe URL's in te korten, kan ik dat nu weer wel. Heerlijk, zo'n PLN, personal learning network. Bedankt.

Alweer de 2e maand van 2010

2010-02-01T02:44:00.000-08:00

In mijn feedreader zag ik een naar mijn idee interessant artikel over informeel leren. Jay Cross is daar al lange tijd zeer intensief mee bezig en schrijft er vaak, samen met een aantal collega's (klik ook een even op de link van Internet Time Alliance) heel boeiende stukken over. Omdat ik via partner aardig op de hoogte ben van hoe het met de telefonische bereikbaarheid van mensen in Ghana is gegaan sinds er GSM bestaat, vind ik de vergelijking in dit stuk met vaste en mobiele telefoons een erg bruikbare. Zo is het echt gegaan en gaat het nog steeds. Sommige ontwikkelingen slaan in sommige gebieden, landen, organisaties, fases over en kunnen direct naar een volgend stadium van ontwikkeling. Vaak is dat niet mogelijk en dan zie je het verschijnsel van eindeloze aarzelingen, bureaucratische beperkingen van organisatorische aard, behoudzucht, zorg en angst voor wat de nieuwe manier van denken en doen zal wegvagen van wat er nu is. Ik ben geen revolutionair en begrijp veel aarzelingen wel, maar tegelijkertijd vind ik het toch ook wel heel jammer dat heel sterke gedachten, ideeën, aanpakken die met internet en het web te maken hebben, zo langzaam een plaats verwerven in het onderwijs.
http://www.internettime.com/2010/01/go-straight-to-the-finish-line/

Van heel praktische aard is het stuk waar ik naar verwijs met de volgende link. Veel en mooie PowerPoint Slides van Microsoft die je direct kunt downloaden en toepassen in je eigen PPP. Ziet er prachtig uit. Maar...., ik heb het nog niet zelf toegepast. Ik merk dat me dat wel vaker overkomt. Het echt zelf dingen maken, is niet mijn sterkste kant.
http://lifehacker.com/5459557/download-over-150-free-advanced-powerpoint-slides-to-jazz-up-your-presentations?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+lifehacker%2Ffull+%28Lifehacker%29&utm_content=Google+Reader

Morgen, dinsdag 2 februari, ga ik de lessen in de Master Leren & Innoveren weer oppakken na een tijdelijk stop. Mijn start was voor de deelnemers nogal overweldigend en daardoor was het nodig eerst wat evaluatieve bijeenkomsten te houden over het wie wat waar waarom van Homo Zappiens-achtige lessen in de Master. Mijn insteek was vanaf het begin een heel praktische. Zelf account aanmaken en dingen uitproberen is een aanpak die kan werken. In dit geval was er door de organisatoren van de opleiding en door mijzelf toch te weinig input en uitleg gegeven over de relatie van deze lessen naar competenties en rollen van een Master in leren en innoveren. Te vanzelfsprekend had ik aangenomen dat men bij het uitproberen van tools die zou verbinden aan het zoeken naar Digitale Didactische principes. Bij Toll-net, een mooie site van de Vlamingen, is daar vanalles over te vinden. Een account aanmaken geeft meer mogelijkheden dan alleen even rondkijken.
http://www.toll-net.be/boek/e-didactiek

En om de terughoudendheid wat betreft toepassen van web 2.0 in het onderwijs een beetje positief te beïnvloeden, ook de academische wereld maakt steeds meer gebruik van alle mogelijkheden om via weblogs en wiki's aan onderzoek en publicaties te werken.
http://www.masternewmedia.org/online-collaborative-writing-how-blogs-and-wikis-are-changing-the-academic-publishing-process/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Robin-Good-Latest-News+%28Robin+Good%27s+Latest+News%29&utm_content=Google+Reader/

Voor de informele groep op de Hogeschool Rotterdam die zich bezig houdt met web 2.0 en digitalisering van het onderwijs zijn we een Wave gestart voor het verzamelen van ideeën, gedachten, uitwerkingen, voorbeelden, vragen ter ondersteuning aan elkaar enzovoort. Ben heel benieuwd of dat gaat werken. Een aantal deelnemers is al actief, maar nog niet allen die er aan zijn verbonden. Bovendien zouden er veel meer van de docenten mee bezig moeten zijn, dus er is nog wel wat te enthousiasmeren... Wie weet helpt dit blogje daar ook weer een heel klein beetje bij.

Ik weet niet meer hoe ik de url's moet verkorten.

Bezig met ontdekken en leren.

2010-01-18T11:30:00.000-08:00

Ik werk met een feedreader (RSS), Google Reader, om nieuwe berichten van interessante weblogs binnen te halen. Op dit moment zijn dat wel heel erg veel abonnementen, maar ik kan (nog) niet beslissen welke ik eventueel weg wil doen. Eigenlijk integendeel, ik kom, vaak via Twitter, nog steeds nieuwe weblogs en sites tegen waar ik meer van wil weten en van wil leren. Een zo'n site is Dangerous Irrelevant waar ik een artikel tegen kwam van Scott McLeod over wat hij zoal leest via de feedreader. Geweldig. Wat is er toch veel te ontdekken en weten.
http://www.dangerouslyirrelevant.org/2010/01/want-to-know-what-im-reading-online.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+dangerouslyirrelevant+%28Dangerously+Irrelevant%29&utm_content=Google+Reader

Even geleden was ik op een studiemiddag van de KU Leuven over POP en Portfoliogebruik door studenten, maar ook door docenten. Ik heb er niet zoveel nieuws gehoord, maar was wel erg gecharmeerd van het enthousiasme waarmee docenten / presentatoren hun eigen ervaringen wilden delen met het publiek. De inleiding van Prof. Dr. R.J.Simons vond ik wel inspirerend om op een andere manier naar reflectie te kijken. Deels was dat wel nieuwe kost voor me trouwens. Zie hier de presentaties.
http://ppw.kuleuven.be/cscap/StuddagPORTFOLIOS/ProgrammaStudiedagJan010DEFINITIEF.html

Op Twitter hadden een aantal docenten het steeds over een nieuwe community-site. Enige tijd lang had ik de indruk dat het alleen bedoeld was voor docenten die werken op een ROC dus in het MBO en het VMBO onderwijs. Navraag leerde dat dit niet zo is. Het "Consortium voor Innovatie richt zich op het organiseren van conferenties en reizen voor de BVE-sector op het gebied van onderwijsvernieuwing en ICT. Daarnaast is het Consortium voor Innovatie verbindende schakel tussen allerlei nieuwe initiatieven en maken we ons sterk voor kennisdeling daartussen." Met name de zinssnede 'onderwijsvernieuwing en ICT' en 'sterk voor kennisdeling' zijn begrippen waarom ik mij bij deze community heb aangemeld. De community is pas gestart en hoge prioriteit heeft het organiseren van De Conferentie voor Onderwijsvernieuwing en ICT op 14 en 15 april. Zie verder even de site van de community en waar je je kunt aanmelden zo je naar deze (zeer betaalbare!!) conferentie zou willen gaan.
http://www.cvicommunity.nl/home http://www.cviweb.nl/onderwijsvernieuwing.aspx?p=5

Ook via Twitter ontdekte ik de site van Kennisnet over Softskills. Soms komen dingen grappig bij elkaar in je netwerk. De persoon die deze site beheert, Jaap Bosman, als @JaapSoft actief op Twitter, bleek eerder een reactie te hebben gegeven op dit weblog naar aanleiding van mijn stukje over het 365 foto's project op Flickr. Uit die reactie bleek hij zelf een fotoblog bij te houden, ook iedere dag een foto, maar een individueel blog http://jjbs.wordpress.com/2010/01/18/kamperen-in-de-sneeuw-18365/ .
Op de site http://softskills.kennisnet.nl/ vind je heel veel bruikbare informatie over leren 2.0 zal ik maar zeggen. Neem zelf een kijkje.

Een ander boeiend fotoblog is van Kathie Onarheim. Ik ken haar niet in real life, zij is een netwerkcontact wat mij zeer dierbaar is geworden. Prachtige foto's met commentaar. Vorig jaar alleen deelnemer op Flickr, nu de stap gezet naar een echt eigen fotoblog. Mooi hoor! http://konarheimphotoblog.blogspot.com/2010/01/ds64.html

Als laatste. Ik heb toestemming "van de baas" gekregen om naar een conferentie in Barcelona af te reizen. Op 7, 8 en 9 juli is daar een Europese bijeenkomst met als thema Personal Learning Environments. In mijn internationale contacten ben ik daar veel mee bezig. Zo ben ik Member van de internationale Ning: The Educator's PLN, http://edupln.ning.com/ En nu mag ik naar een conferentie waar een aantal van de mensen die ik via social sites ken en volg, een keynote of anderszins een bijdrage zullen leveren. Geweldig. Ben er ontzettend blij mee. Weliswaar kan ik nog niet inschrijven, maar ik let erg goed op zodat ik toch niet te laat zal zijn... http://pleconference.citilab.eu/

Wat heb ik weer veel geleerd.

2010-01-11T03:50:00.000-08:00

Ik ben door mijn gezondheidssituatie veel thuis en heb daardoor natuurlijk meer tijd dan full-time werkende docenten om me bezig te houden met wat er in de wereld van onderwijs wereldwijd allemaal gaande is. Mijn feeds, bijgehouden via Google Reader en mijn Twitteraccount zijn daar zeer belangrijke bronnen voor. (Zie voor mijn profiel op internet http://www.google.com/profiles/vogelsia ) Ik volg inmiddels bijna 400 mensen op Twitter waarvan het merendeel iets met educatie te maken heeft, sommigen vooral met internet-technologie en - business bezig zijn en een paar met muziek, eten e.d. Door het ingeschreven zijn bij de cursus #cck08 vorig jaar en #cck09 dit jaar heb ik ook veel internationale contacten. Via via breidt zich dat dan weer uit. Het is, daar ben ik van overtuigd, echt van groot belang om in deze tijd als docent een groot netwerk te hebben ofwel een PLE, Personal Learning Environment, of PLN, Personal Learning Network.

Afgelopen week kwam ik een paar links tegen waar ik behoorlijk van onder de indruk was. Daar wil ik hier even wat over zeggen.

Ten eerste onderstaande link naar een cursus van Harvard Extension School. Een volledige cursus over Understanding computers and the internet. Helemaal gratis. 12 lessen. Syllabus, PDF's, video, mp3, flash.
http://computerscience1.tv/2008/fall/#l=lectures&r=translations&v=lectures/1/lecture1
Ook kun je inschrijven voor de cursus van voorjaar 2010. Ik heb de cursus niet gedaan tot nu toe, maar ben zeker van plan om er grote delen van door te werken, omdat mijn laptop regelmatig vastloopt en ik alleen al daarover best meer zou willen en moeten weten. Ik merk vaak dat ik een laatbloeier ben op het gebied van internet, web 2.0 e.d en dan kan zo'n cursus die je zelf op een tijd die jou uitkomt kunt doen, veel opleveren. Hier nog een link om met de cursus van 2010 mee te kunnen doen met de nieuwste syllabus beschikbaar.
http://www.computerscience1.net/

Een andere boeiende discussie vond plaats via een tweet met de vraag Hoeveel landen kun je opnoemen in 5 minuten. Directe reactie daarop was Wat versta je onder landen. Lees de blogpost die vervolgens door een deelnemer aan de Twitter-discussie werd geschreven.
http://speedchange.blogspot.com/2010/01/answering-questions-with-questions.html
Wat hierin voor mij van groot belang was, is dat het vaak zo vanzelfsprekend is hoe wij als docenten verwachten dat leerlingen en studenten een antwoord geven op een vraag in plaats van zelf beginnen met vragen stellen. Het zou leuk en leerzaam kunnen zijn om deze manier van denken en werken eens met een aantal mensen uit te proberen over een ander onderwerp dan landen. Hoe vaak maken we studenten eerder in de war dan dat we ze helpen tot een goed doordachte mening te komen en te leren argumenteren in plaats van antwoorden?

Verder is er dan nog Google Wave. Mijn account is vogelsia@googlewave.com Ik volg veel internationale waves over toepassing in onderwijs.Wil er in een andere blogpost wat meer op ingaan. maar alvast een link naar toepassingen die ik via Twitter binnen kreeg van @marcnext, in gewone mensen taal Marc Slijper, zo'n voor mij helpend en plezierig twittercontact.
http://www.theshinywave.com/news/top-10-uses-for-google-wave-right-now/

Later meer over Google Wave.

1 januari 2010, over mijn 365/09 fotoproject

2010-01-01T11:58:00.000-08:00

Iedereen die hier voorbij komt wens ik een fijn, leerzaam, gelukkig, vrolijk, zo gezond mogelijk, geinspireerd jaar toe. Ik heb me voorgenomen weer wat vaker een stukje te schrijven hier, maar ben er wel ontspannen over, als het er niet van komt, ook goed.

Ik wil graag iets vertellen over mijn keuze om deel te nemen aan het 365 photos 2009 project. http://www.flickr.com/photos/siavogel/?deleted=4090360051 Ik zag het project op 1 januari voorbij komen in Twitter en heb impulsief besloten mee te doen. De eerste foto was net voor dag 1 om was geplaatst. Ik had heel veel jaren niet gefotografeerd, had en heb alleen m'n iPhone om foto's mee te maken, weliswaar met veel foto-apps, maar toch...
Het was vaak moeilijk om een onderwerp te vinden omdat ik veel tijd doorbreng in huis en tuin in verband met gezondheid. Ik werd wel eens flauw van mezelf als ik weer een hoekje van het huis of een mooi stukje tuin gebruikte. Toch heb ik besloten om nog een jaar door te gaan. Waarom? Het maken van foto's heeft me veel gegeven. Door een onderwerp te moeten kiezen heb ik vaak moeten nadenken over de wereld om me heen. Bij iedere foto moet je een keuze maken voor het aspect van het onderwerp wat ik wil laten zien aan de ander of wat ik zelf wil onthouden, dus vastleggen. Maar vooral het iedere dag een foto publiceren op een openbare plek samen met een paar honderd andere fotomakers wereldwijd was heel bijzonder. Sommige mensen werden echte vrienden, sommigen lieten veel zien van eigen omgeving, van eigen mensen om zich heen. Anderen hebben me prachtige beelden gegeven van steden, stranden, bossen, dieren, planten, dingen, kunstwerken. Andere culturen werden zichtbaar. Het was een feest om zeer regelmatig rond te kijken op de verzamelplaats van elke dag 1 foto.
Ik had voor mezelf bepaald dat ik niet voor het fotograferen van mensen zou kiezen in verband met privacygevoeligheid. Een enkele keer heb ik het toch gedaan zonder namen toe te voegen en na overleg met betreffende personen. Ik overweeg of ik daar dit jaar anders mee om wil gaan. Natuurlijk zal ik altijd overleg plegen, maar het is misschien wel boeiend om meer gebruik te maken van situaties waarin mensen dingen doen, ondernemen, zijn. Het wordt een moeilijker jaar omdat alle interessante plekjes in het huis wel voorbij zijn gekomen en de tuin dezelfde seizoenen zal doormaken als in 2009. Soms is het natuurlijk juist ook leuk om te laten zien dat planten gegroeid zijn, dat bomen zijn gekortwiekt, dat plekken in de tuin dus zijn veranderd. Maar ik zal ook meer naar buiten moeten om te kijken, te ontdekken, onderwerpen te vinden. Het voelt goed om mezelf daartoe uit te nodigen door opnieuw deelnemer te zijn aan dit internationale gebeuren. Ook ga ik meer proberen te werken met verschillende apps op de iPhone. En misschien, heel misschien, zal ik ook zo nu en dan iets doen met stills uit Flipfilmpjes. Er is nog veel te ontdekken, te leren, vandaar een 2e jaar Iedere dag 1 foto!

Bijna eind 2009, gelukkig 2010

2009-12-24T05:56:00.000-08:00

Het bloggen is er al weer tijden bij ingeschoten. Ook nu komt er geen echte blogpost over iets wat met onderwijs te maken heeft. Ik heb van alles meegemaakt wat het waard geweest zou zijn een blogpostje over te schrijven, maar....

Voor mij belangrijke onderwerpen en gebeurtenissen:
* ben Natschool-key-user geworden voor P&O,
* heb deels, maar veel te weinig aandacht aan besteed, #cck09 gevolgd, toch weer veel van geleerd,
* heb mijn 25 jaar jubileum gevierd bij het Instituut voor Gezondheidszorg van de Hogeschool Rotterdam en heb daar mijn Sony 600 e-reader gekregen, waar ik heel erg blij mee ben,
* heb een aantal lessen in de Master Leren & Innoveren gegeven met wisselend resultaat, spannend hoe het verder gaat in het nieuwe jaar,
* had al vrij vroeg een Google Wave invite en volg zo'n ruim 60 waves, internationaal, allemaal over educatieve mogelijkheden van Waves, zeer boeiend (vogelsia@googlewave.com),
* had me al eerder gemeld bij de Ning The Educators PLN, http://edupln.ning.com/ en heb voor de mensen daar die lid zijn van de groep Educators on Google Wave, een niet-openbare start-wave aangemaakt om steeds nieuwe geinviteerden aan te verbinden
* heb beide #Teachmeets jammer genoeg niet bezocht, wel de eerste via internet gevolgd,
* ben met veel plezier doorgegaan met workshops in ons open aanbod over web 2.0, homo zappiens,
* was voor het eerst aanwezig bij het edubloggers diner en vond het geweldig!
* ben nog steeds redelijk actief op Yammer,
* heb moeite met bijhouden van Google Reader en Twitter, maar blijf het beiden boeiend en heel vaak erg leerzaam vinden,
* ben naar een SURFmediaworkshop geweest waar ik veel geleerd heb over het bewerken van filmpjes, heb zelf een Flip HD en vond het erg inspirerend.

En dat allemaal om zelf dan toch maar wel vast te houden wat me bezig hield, wat me inspireerde, waar ik blij van werd. Het was voor mij een jaar met ups en downs, maar aan het eind overheerst ondanks de last van gezondheid, opnieuw een goed gevoel en kan ik zeggen dat ik een gelukkig mens ben.

En daar was het schrijven van deze post vooral om begonnen; dat wens ik iedereen die mijn weblog eventueel bezoekt en dit stukje leest.

Heel fijne Kerstdagen, een geweldig 2010.

Homo Zappiens in Master L&I, les 1.

2009-10-06T11:52:00.000-07:00

Ik heb vandaag mijn eerste les verzorgd voor de studenten van de Master Leren & Innoveren. Ik had 2 lesuren van 50 minuten ter beschikking om mee te starten. Het onderwerp voor het hele jaar is Homo Zappiens, web 2.0. Het lokaal was natuurlijk tot de laatste seconde bezet door een voorganger, dus geen inrichttijd. Dat geeft mij altijd wel een beetje extra spanning. Maar met behulp van een worddocument met links op een USB-stick en een naar de studenten toegestuurde mail met het document, was er goed te werken. Vandaag waren de Google toolbar, met name voorlopig vanwege de bladwijzerfunctie, en het werken met het begrip RSS/feeds eerst aan de beurt. Websites ter beschikking hebben op elke computer kan heel handig zijn in werk - en studiesituaties. En ik vind dat het hoe dan ook in ieder geval zinvol is om te ontdekken hoe je als docent gebruik kunt maken van deskundigheid van vele anderen via het Internet en daar kan een feedreader een belangrijke rol in spelen. Ik werk (tot nu toe) alleen op Windows-computers en met Google. Ik ken dus niet de weg op Mac's en eigenlijk ook nauwelijks wat andere browsers dan IE voor mogelijkheden hebben. Ik heb studenten wel gewezen op andere feedreaders, maar ze toch aangeraden eerst maar even zo te beginnen om een beetje greep te krijgen op het fenomeen RSS. Vantevoren weet ik dat 100 minuten kort is. Computers opstarten, inloggen, zoeken, elkaar helpen, het kost allemaal tijd. In mijn handleiding stond ook nog Delicious, maar daar zijn we, natuurlijk :-), niet aan toe gekomen.
Ik vond het een heel plezierige startbijeenkomst en heb een beetje indruk hoe de groepsleden reageren en elkaar ondersteunen. Er waren ook nog 3 stafleden van de Master aanwezig. Zonder echt evaluatiemoment heb ik de indruk gekregen dat de deelnemers en de staf voorlopig wel tevreden waren. Dat geeft mij enthousiasme voor de volgende keer!
Ik moet nog overleggen of ik de door mij gemaakte documenten voor de Master mag publiceren, dus nog even geen link naar het gebruikte stuk. Ik vind het ook niet van dien aard dat het veel betekenis heeft voor anderen, maar het geeft wel uitleg over en links naar..., dus het zou kunnen dat lezers, misschien met name collega's op de HR, er iets aan zouden hebben. Daar kom ik nog op terug.
Overigens heb ik deze eerste les met dank aan Jeroen Bottema deze site als eerste gebruikt om deelnemers te laten oefenen met een abonnement op een website in de feedreader terecht te laten komen. http://www.leervlak.nl/index.php/icto/my-top-10-tools-for-learning-professionals.html

Een week met veel plezier

2009-10-03T07:10:00.000-07:00

Ik volg de cursus CCK09. Via Twitter kwam ik een andere open cursus tegen van Alec Couros, een twitteraar die altijd erg veel te melden heeft op het gebied van e-learning enzo. In de cursus CCK09 werd verwezen naar een sessie in de andere cursus, een sessie waar George Siemens het ontstaan van Connectivism uitlegt. Het kost even tijd, maar als je in het onderwerp bent geïnteresseerd echt een heel waardevolle Elluminate-sessie om naar te luisteren, de chat te lezen en de links eens na te lopen die in de chat worden gegeven.

http://educationaltechnology.ca/couros/1694

Mijn concrete voorbereiding voor de eerste bijeenkomst met studenten van de Master Leren & Innoveren heb ik deze week gedaan. Gisteren de laatste hand aan gelegd. Ik werk de eerste keer met een tekst in Word met links naar sites om met name de eigen professionalisering via werken met RSS feeds en Delicious aan de orde te stellen. En ineens was daar de twijfel of ik dit stuk al vast in een werkruimte van Natschool zou zetten of toch maar wachten tot ik de studenten de eerste keer heb gezien. Eigenlijk best een rare confrontatie met het dilemma van face to face of digitaal studeren. Als ik het aan de studenten bekend maak, kunnen zij er zelf mee aan de slag en hoeven ze niet meer te komen, zo'n soort ouderwetse gedachte. Moest er wel om lachen maar heb toch besloten de eerste keer eerst even met de deelnemers te overleggen waar ze staan, wat ze kunnen, wat ze weten, hoe ze willen leren, waar ze mij voor nodig hebben enzovoort. Daarna kunnen ze al mijn materiaal, links, netwerkcontacten enzovoort natuurlijk benutten om zich zelf te scholen met behulp van mij, elkaar, eigen netwerk, digitale tools.

Direct vanaf de eerste bekendmaking heb ik me gemeld bij de gratis cursus Onderwijs en ICT waar Wilfred Rubens in onderstaand stuk aandacht aan besteed. Het 2e deel is uit en het eerste deel is ook gratis te downloaden. Toen al en nu weer heb ik de link naar deze cursus doorgegeven aan collega's via Yammer. Bij deze nu ook aandacht via dit weblog.

http://wilfredrubens.typepad.com/wilfred_rubens_weblog/2009/10/deel-2-gratis-cursus-onderwijs-en-ict-uit.html

Deze week kwam ik wel ook een vervelend probleem tegen in het kader van werken met digitale mogelijkheden. Behalve met feeds werk ik ook intensief met bookmarks van Google. Nu bleek een deel van deze bladwijzers niet te kloppen. Als ik ze aanklik gaan ze naar een andere pagina dan waar ze voor lijken te staan. Raaaaarrrr. Heb het probleem wel op Twitter gemeld, maar waarschijnlijk niet duidelijk genoeg, want er heeft niemand op gereageerd. Ik vind het ook lastig uitleggen. Ik ga komende week maar op zoek naar een collega om er in direct contact even naar te kijken. Ik doe iets niet goed, mijn laptop is aan vervanging toe, nou ja, geen idee dus.

Ik heb voor het eerst foto's gemaakt met de iPhone app. Best Camera. Foto 275 en 276 vanuit dezelfde positie achter het raam op 2 verschillende dagen gemaakt met verschillende bewerkingen. Slaat nergens op, maar is leuk om mee te spelen. http://www.flickr.com/photos/27541164@N06/

Een week later

2009-09-25T07:13:00.000-07:00

http://halfanhour.blogspot.com/2009/09/operating-system-for-mind.html

Deze link verwijst naar het weblog van Stephen Downes. De mensen die mijn weblog wel eens lezen zullen zijn naam eerder zijn tegen gekomen denk ik. Hij is samen met George Siemens de ontwikkelaar en begeleider van de cursus Connectivism and Connectiv Knowledge 09, #cck09 http://ltc.umanitoba.ca/connectivism/ . Vorig jaar heb ik intensief deelgenomen aan CCK08. Ik had en heb niet het idee dat ik daarmee voldoende op de hoogte was van de theorie Connectivisme en heb me dit jaar opnieuw gemeld. In principe gaat het om dezelfde inhoud, hoewel geprobeerd wordt om de deelnemers meer te laten denken en werken in toepassingsmogelijkheden. Door mijn deelname aan de cursus vorig jaar ben ik de weblogs van beide heren en van vele andere theoretici op het gebied van Onderwijs en Education blijven lezen. Het bovenaan gelinkte stuk gaat over hoe mensen in deze tijd op een andere manier moeten leren dan we eerder gewend waren. Een boeiend en goed geschreven verhaal vind ik. Maar..., goed begrijpen in een toch nog steeds vreemde taal vind ik niet gemakkelijk. Ik heb daarom de vertaalfunctie van de Google toolbar gebruikt om de tekst om te zetten naar Nederlands. Ondanks dat die soort vertalingen behoorlijk mank gaan, moet ik zeggen dat het mij toch helpt om de tekst beter te doorgronden dan alleen lezen in het Engels. Bovendien schiet je dan ook nog in de lach zo nu en dan, wat het bezig zijn met zulke serieuze zaken als onderwijs en leren voor mij extra plezierig maakt.

Voor de cursus moet veel gelezen worden. Tot nu toe heb ik daar niet aan voldaan. Wel heb ik sessies gevolgd in Elluminate, praten en chatten, boeiend om te luisteren en een enkele keer voorzichtig iets in te brengen, lees ik via verschillende wegen, feedreader, twitter, mail, alle discussiebijdragen die deelnemers plaatsen in het forum in een Moodle-omgeving. Ook daar een enkele keer een kleine bijdrage van mezelf, maar vooral lezend wat anderen inbrengen.

De afgelopen week heb ik me verder vooral bezig gehouden met "beter worden". Dinsdag voor controle naar de orthopedisch chirurg, hij was tevreden, ik ook. Daarna een uurtje zonder collega's, iedereen al weg, doorgebracht op mijn nieuwe werkplek achter de computer. In mijn afwezigheid van in totaal bijna 3 maanden, is de hele boel verhuisd, verplaatst, veranderd enzovoort, maar mijn bijzondere stoel stond netjes achter een tafel met computer en een mooie digitale, eigen, telefoon er op. Prima dus. Mijn dag werd besloten met een startdinertje met alle docenten en studenten van de Master Leren & Innoveren waar ik voor was uitgenodigd als docent die wat trainingen zal verzorgen in het kader van Homo Zappiens, web 2.0. Dit vond plaats in het restaurant Viva Africa, http://www.vivaafrika.nl/ , erg lekker, erg betaalbaar, eten met de handen met een soort van pannenkoek en met meerderen uit een grote schaal, dus delen. Een geweldige start van een opleiding. Donderdag moest ik me nog even officieel melden bij de ARBOdienst hoewel ik natuurlijk zelf de beslissing had genomen weer aan het werk te gaan. Erg bureaucratisch naar mijn idee, maar, een goede gelegenheid om vele collega's op verschillende afdelingen gedag te gaan zeggen voor het eerst na de zomer.

Ik had de volledige tijd die ik afwezig was zowel werk- als andere sociale contacten via Twitter, Yammer, mail, weblogs, ik geniet zeer van de digitale mogelijkheden van deze tijd, maar ben toch blij weer "in het echie" deel te gaan nemen aan het werkleven. En vanavond om 22 uur onze tijd de Elluminate-sessie van #cck09. Live elluminate session: Friday, 3 pm CST (time zone conversions). We will be meeting here in elluminate .

Een nieuwe start

2009-09-18T03:31:00.000-07:00

Al enige tijd ben ik er niet meer toegekomen een nieuw blogpostje te schrijven. Vandaag een nieuwe start. Na een tijdje aarzelen heb ik besloten om (opnieuw) deel te nemen aan de online cursus cck09 en nu ben ik hier weer. Ik heb zeer goede herinneringen aan cck08, maar ook heb ik vaak het gevoel dat ik niet genoeg doe met alles wat ik heb geleerd, met name theoretisch. In mijn werk doe ik heel veel met alle ideeën en instrumenten met betrekking tot verbonden zijn met velen in de hele wereld, maar ik vind het nog steeds moeilijk om de theorie Connectivism uit te leggen. Deze keer ben ik meer bereid om dit fenomeen te accepteren en alleen maar te genieten van wat komen gaat en er geen probleem van te maken. Luisteren naar de eerste 2 Elluminate Sessions en het lezen van veel van de introducties van deelnemers vanuit de hele wereld, laat me weten dat ik niet de enige ben die meer praktisch dan theoretisch gericht is. It's alright. Alle filosofen waar George en Stephen en anderen het over hebben, ik ben bekend met hun naam en soms een beetje met hun ideeën, maar niet genoeg om de nodige verbanden te leggen tussen hen en de verschillende leertheorieën. In woorden goed uit te drukken wat ik heb geleerd, zoals we vaak vragen aan onze studenten, is altijd moeilijk voor mij en toch heb ik veel geleerd. Ik voel me goed met zo veel contacten over de hele wereld, ik ben blij dat ik heb geleerd om te werken met RSS en ben bijna iedere dag wel even op Twitter en Yammer om iets interessants te delen wat ik gelezen heb. Collega's, zij zijn voornamelijk mijn studenten, vertellen me dat ze veel leren van mij, want ik geef ze interessante stukken te lezen, geef theoretische ideeën door. Ik deel alles waarvan ik denk dat het voor iemand van enige waarde kan zijn. OK, ik ben niet een persoon die eigen theorieën kan ontwikkelen, maar ik ben nu 60 en het is tijd om te accepteren wat ik wel en niet kan doen en zijn. Volgende week start een nieuw Master programma Leren & Innoveren op mijn Hogeschool en men heeft mij gevraagd om een onderdeel te doen over het gebruik van het web en nieuwe digitale instrumenten in het onderwijs. Ik was erg blij met dit aanbod en heb het aangenomen omdat ik denk dat ik veel te bieden heb aan de studenten, alle volwassenen die werkzaam zijn op het gebied van onderwijs. Ik zal beginnen met ze te vertellen wat mijn plaats is in de wereld van leertheorieën, maar vooral zal ik ze laten zien hoe verrijkend het kan zijn om verbonden te zijn met zovele deskundigen wereldwijd.

Langzaam kom ik weer terug in het werksfeer. Ik kreeg een (tweede) nieuwe heup 5 weken geleden en was bezig om te herstellen deze weken. Moest mezelf moed geven om weer in het normale leven te stappen. Beginnen met cck09 deze week was zwaar, maar ook een zeer gelukkige start! En ik ben blij dat ik vandaag weer met mijn beide weblogs ben begonnen.

Waar ik op het web te vinden ben, vind je hier: http://www.google.com/profiles/vogelsia
Ik geniet heel erg van mijn deelname aan de Flickr-groep 365 foto's 2009. Het maakt dat ik op een andere manier naar de wereld kijk. En nu ik enkele weken thuis moest blijven moest ik zoeken naar kleine onderwerpen in huis en tuin. Ik kan me voorstellen dat je dit instrument, deze manier van de wereld om je heen beleven, niet elke dag voor een heel jaar misschien, goed in onderwijssituaties kan gebruiken om bijvoorbeeld studenten te laten ontdekken wat het belangrijkste is in hun beroep of om jonge kinderen op een andere manier te leren kijken naar hun omgeving.

foto 189, mijn serie 365 Photo's

2009-07-08T05:21:00.001-07:00

foto 189
Originally uploaded by siavogel

Ik ben sinds maandag thuis met vakantie. Een beetje vroeger dan de meeste collega's omdat ik een deel van de zomer zal gebruiken om een operatie te ondergaan en te revalideren. Als je eenmaal mag rusten, merk je pas hoe nodig dat is. Ik heb dan ook eigenlijk tot nu toe niets anders gedaan dan een beetje rondhangen, een beetje Yammer en Twitter bijgehouden, natuurlijk mails gelezen en zelfs nog een paar keer gereageerd en wat feeds gezien en er soms aan gerefereerd op Yammer of Twitter. Maar veel en van enig belang is het niet. En dat geeft een beetje een onrustig gevoel. Net alsof ik iets belangrijks mis. Maar ik hoef echt een tijdje niet veel, ik mag echt even wat bijkomen, even op vakantie, voorafgaand aan een tijdje uitgerangeerd zijn. Het zal wel afkicken zijn. Misschien is het wel goed om ook Yammer en Twitter een tijdje niet meer te openen. Naaaah, nee, dat toch nog maar niet :-). Ik heb me wel al vast weer ingeschreven voor de online cursus CCK09, een vervolg op de cursus die ik vorige herfst heb gedaan bij de heren George Siemens en Stephen Downes ( http://connect.downes.ca/cgi-bin/login.cgi ). De nieuwe cursus start op 14 september. Dan ben ik nog thuis, een boeiende manier om "er weer in te komen" denk ik.
Intussen ga ik door met het iedere dag van dit hele jaar een foto maken die ik op Flickr zet ( http://www.flickr.com/ ). Vandaag was dat deze foto, waar ik dan dus maar gelijke deze blogpost bij heb geschreven. Toch nog even met iets bezig geweest wat voor mezelf enig belang heeft.

Today there is a rough wind, but also sunshine. I'm for a walk in the garden, wearing my garden-shoes (not very ladylike). Picture made by partner.

foto 183, Kookboeken

2009-07-02T14:54:00.001-07:00

foto 183
Originally uploaded by siavogel

Ik hou van koken en van wijn. Heb zo - wie - zo heel veel boeken en ook heel veel over voeding, koken, wijn. Vandaag kwamen deze 2 prachtboeken binnen. Vooral elBulli is een heel bijzonder boek waar ik heel blij mee ben. Ieder jaar proberen twee miljoen mensen een van de achtduizend beschikbare plaatsen te reserveren. Ik zal daar nooit bij horen, maar lees er graag over. Een boek met bijna 530 bladzijden vol met informatie en foto's, genieten! Ik ervaar mijn werk ook als mijn hobby, maar daarnaast kan ik heel erg blij worden van alles wat met eten en drinken te maken heeft. En dan zijn websites, honderden, heel fijn, maar papier is dan toch ook wel heerlijk.

Homo Zappiens, hoe verder.

2009-07-01T07:53:00.000-07:00

Gisteren hadden we op de Hogeschool Rotterdam een bijeenkomst als een soort vervolg op het op 4 juni afgesloten project Homo Zappiens. Naast een aantal mensen uit deze projectgroep waren er ook een aantal nieuwe mensen aanwezig die geïnteresseerd waren in hoe we met elkaar verder kunnen met leren, onderwijs vernieuwen, het toepassen van mogelijke tools, delen van kennis en vaardigheden met elkaar. Natuurlijk waren er verschillen tussen de aanwezigen over hoe, wat, wanneer, waar van zo'n vrije groep als dit nu is. Maar wat vooral van belang was, was het bij allen aanwezige enthousiasme, het samen willen denken over en werken aan beter, leuker, interessanter onderwijs. Het binnen houden van studenten op zich is misschien niet zo relevant, maar het boeien van studenten en ze een periode bieden van plezier hebben in leren, is wat we graag zouden willen bereiken. Hoe kunnen we de studieperiode zo inrichten dat studenten lol hebben in leren en tegelijkertijd werkers op de markt zetten die in deze tijd passen.
Een gemaakte afspraak is dat de nieuwe mensen toegevoegd zullen worden aan de bestaande werkplaats van het project die nog een jaar in de lucht kan blijven. een andere afspraak is dat de tag #hzap08 gehandhaafd zal worden omdat er onder die tag erg veel materiaal te vinden is in bijvoorbeeld Delicious en Flickr. Daarnaast zullen er volgend schooljaar een aantal bijeenkomsten worden georganiseerd die per keer kunnen worden ingevuld vanuit behoeften, wensen die er op dat moment liggen. Het zal een open groep blijven, waaraan deelnemers kunnen worden toegevoegd en mensen ook kunnen kiezen om meer of minder actief te zijn. We willen elkaar vooral inspireren. En kennis, vaardigheden en ervaringen delen met elkaar zal steeds een rol spelen. Voor mij was het een zeer inspirerend (bijna) einde van dit schooljaar. Aanwezigen, bedankt!

Web 2.0 in de Master Leren & Innoveren.

2009-06-23T00:37:00.000-07:00

Eerder is me gevraagd of ik bereid zou zijn gastlessen te geven op een op de Hogeschool Rotterdam nieuw te starten master Leren & Innoveren. De lessen gaan over digitale didactiek, web 2.0 en dergelijke. Ik heb natuurlijk ja gezegd, hoewel ik me er zeer van bewust ben dat ik een tamelijke nieuwkomer ben op dit gebied. Aan de andere kant ben ik een zeer ervaren docent, dus ik heb er wel vertrouwen in. Ik ervaar mijn in het afgelopen jaar ontstane netwerk, Yammer op de HR, Twitter, Facebook, Plaxo enzovoort in Nederland en wereldwijd, als een geweldige steun op de achtergrond. Elke onduidelijkheid die ik tegenkom kan ik neerleggen bij mensen die op dat specifieke gebied meer deskundig zijn dan ik; elke dag leer ik door de links in Twitter en de feeds in de Google Reader door te nemen. Een enkele keer stel ik zelf een echte vraag op Twitter en binnen no time is er een antwoord, geweldig.

Vandaag is er een kort overleg met het gehele team van de Kenniskring Versterking Beroepsonderwijs waar ik heel kort iets zal vertellen waarom het nodig is aan 'mijn' onderwerpen aandacht te besteden in deze Masteropleiding.
Een paar punten wil ik benadrukken (in willekeurige volgorde):
* De deelnemers kunnen gebruik gaan maken van alle mogelijkheden voor eigen professionalisering zoals RSS, Delicious, Twitter, Yammer.
* Men kan een indruk krijgen van hoe netwerkleren en connectivisme geweldige eyeopeners kunnen zijn om anders naar leren te kijken.
* Men kan en moet ontdekken wat er allemaal aan tools / instrumenten ontwikkeld is en wordt ten behoeve van werken met leerlingen en studenten van deze tijd en de nabije toekomst.
* Zij zijn degene die de digitale didactiek mee verder moeten ontwikkelen.
* Men wordt over de drempel geholpen om in de digitale wereld te stappen (als dat nodig is natuurlijk).
* Experimenterend leren staat centraal, niet alleen erover praten en schrijven, maar vooral doen, uitproberen en toepassen in een omgeving waar geleerd mag worden.
* We kunnen van de Leergroep een community maken en uitproberen hoe dat werkt in een digitale omgeving.
* E-learning als onderwerp / onderdeel van innovatief denken en werken is niet meer omheen te gaan.
* en wat verder nog allemaal te bedenken is, maar dat is dan later....

Men kan mijn verbondenheid in de digitale wereld zien op http://www.google.com/profiles/vogelsia

Presentatie Project Homo Zappiens 08

2009-06-15T02:05:00.000-07:00

Draaiboek presentatie 4 juni, 1½ uur, hands on.
Deze bijeenkomst gaat om installeren Google Toolbar, RSS feeds en installeren van Google Reader en gebruik van bladwijzers en account aanmaken op Del.icio.us.
Start de computer en log in.
Google Toolbar.
De Google werkbalk installeren blijkt nodig om op een betere manier met het abonneren op feeds om te gaan, dus dat moet eerst. Daar is het voor nodig dat je een iGoogle pagina aanmaakt, je persoonlijke Google pagina. Als je naar Google gaat http://www.google.nl/ig?hl=nl maak je daar een account aan. Dit kan met ieder mailaccount wat je in gebruik hebt. Je hoeft dus niet met Google Mail te werken. Account aanmaken, mailadres, wachtwoord, wel onthouden, bevestigen via de mail die binnenkomt op het opgegeven mailadres, dan naar aanmelden met je mail en wachtwoord (je kunt deze pagina volledig naar eigen smaak inrichten, maar daar gaat het nu niet over, kom maar naar mijn workshop web 2.0). Als je niet hier gemakkelijk bij je eigen mailadres kunt, dan dus kiezen voor je HRO mailadres, want anders kun je niet bevestigen. Account aangemaakt? Even naar GroupWise, daar je mail openen en klikken op link in je mail.
Als je eenmaal een account hebt bij Google kun je natuurlijk nog heel veel meer doen met Google. Wat ik je aanraad is de werkbalk te downloaden. Ga naar “meer” en dan naar “en nog veel meer”.
Je ziet dan een overzicht met Google producten. Kies de Toolbar en klik op Installeren. Als de toolbar geïnstalleerd is zie je onder andere Bladwijzers. Dit is een functie waar ik heel veel gebruik van maak. Niet zozeer om te delen, maar om te bewaren. Bladwijzer heeft dezelfde functie als Favorieten, maar is op iedere computer te gebruiken terwijl je Favorieten per computer verschillend zijn. Als ik hier op school op een andere computer moet werken, installeer ik altijd even de toolbar zodat ik bij al mijn sites kan waar ik iets mee zou willen of moeten in mijn werk. Ook op de laptop en de PC thuis, kan ik dus overal bij.
http://www.google.nl/reader/view/?hl=nl&tab=wy#stream/user%2F15222503793563860946%2Flabel%2Fnederlands

http://www.leervlak.nl/index.php/icto/my-top-10-tools-for-learning-professionals.html
Bij een site waarvan ik denk dat ik hem gemakkelijk terug wil vinden, klik ik op Bladwijzers, bladwijzer voor deze pagina toevoegen en vervolgens kies ik voor een mapje waar ik die site wil kunnen vinden. Enige orde handhaven in je mappenstructuur is wel aan te bevelen als je lijdt aan verzamelwoede zoals ik.

Dan nu RSS, Real(ly) Simple Syndication (eenvoudige gelijktijdige publicatie), of Rich Site Summary http://nl.wikipedia.org/wiki/Rss
Op heel veel sites heb je de mogelijkheid om je te abonneren; steeds als er iets nieuws op die site verschijnt, zie je dat in je feed reader.
Waarom zou je dat willen? Het helpt om op de hoogte te blijven van ontwikkelingen die je wilt bijhouden en je hoeft dan niet steeds zelf naar de sites toe waar nieuwe dingen neergezet zijn. Dat geldt vooral voor weblogs en nieuwssites. Een leuke site om een abonnement op te hebben is die van Common Craft, zij maken filmpjes met uitleg over internetzaken; dit filmpje is geplaatst op een site waar de Common Craft filmpjes worden ondertiteld; http://dotsub.com/view/69aa48a4-a95f-4bc8-a511-bb0a1ee95e12 .
Feed Reader; je hebt dus een plaats nodig waar je die abonnementen neer zet;
In deze “les” alleen Google Reader;
Om Google Reader te kunnen gebruiken, Volgende stap:
Als je een account op iGoogle hebt gemaakt, http://www.google.nl/webhp?sourceid=navclient&hl=nl&ie=UTF-8 kun je naar “meer”, “reader” gaan en dan zie je de reader. Als je met een eigen computer of laptop werkt, en dus altijd ingelogd blijft op de eigen pagina, kun je natuurlijk ook de reader toevoegen aan favorieten en dan naar beginscherm kopiëren. Je kunt dan zonder verder in te loggen direct naar de reader.
Hoe kom je aan je abonnementen of je feeds.
Je komt op of gaat naar een site die voor jou van belang is; kan gaan om didactiek, digitale ontwikkelingen, inhoud van je vak(ken), maar natuurlijk ook over auto’s, eten, wijn wat dan ook. Wij gaan naar een site waarvan ik weet dat er feeds op verschillende manieren te verkrijgen zijn;
http://www.gameslearn.nl/GameFlow:_een_onderzoek_naar_het_effect_van_het_gebruik_van_games_in_het_voortgezet_onderwijs_op_kinderen_met_concentratieproblemen.?diff=7204&oldid=prev
Op deze site zie je niet direct het icoontje van de feeds, maar wel er boven; klik erop en dan zie je 3 keuzemogelijkheden;
1: Deze feed aan iGoogle toevoegen
Kijk wat er gebeurt; hij staat nu op mijn eigen Google pagina en wordt direct door mij gezien zodra ik de laptop start. Als je veel feeds wilt bewaren op deze manier kun je een extra tabblad maken.
2: Abonneer u op deze feed in Google Reader
Dit is de manier die ik eigenlijk altijd gebruik als hij geboden wordt. Dat is niet altijd zo. Soms heb je alleen de derde mogelijkheid.
3: Abonneer u op deze feed
Dan kun je 2 wegen bewandelen:
http://blog.chasejarvis.com/blog/2009/05/shake-your-tree-today.html
a De URL direct kopiëren naar de reader; Reader openen, klikken op een abonnement toevoegen en hier de URL inplakken, dan aan een map toewijzen eventueel.
b Opslaan in Favorieten via Abonneer u op deze feed. Je feed staat dan in Favorieten en niet in de reader. Omdat je dat niet wilt moet je even iets ondernemen om hem daar te krijgen. Favorieten, pijltje rechts, importeren en exporteren, naar een bestand exporteren en dan een plek kiezen en opslaan als een OPML bestand. Dan naar de reader en daar importeren. Helemaal onderaan Abonnementen beheren aanklikken, Importeren/exporteren, bladeren, je opgeslagen OPML bestand binnen halen en dan toevoegen aan een mapje. Beetje ingewikkelde weg, maar toch handig om te weten omdat je er soms geen zin of tijd voor maakt om de reader te openen terwijl je bezig bent sites te zoeken van je gading. Je kunt dan alle sites even in Favorieten zetten en in 1 keer overzetten naar de reader.
Op mijn weblog zie je een voorbeeld van hoe het aanduiden van feeds er ook uit kan zien; http://siaweblog.blogspot.com/ Je kunt dan een keuze maken naar welke reader je wilt waarbij Google Reader altijd wel beschikbaar is. Ad to Google en daarna keuze voor Homepage, je iGoogle pagina dus, of de Reader http://www.google.com/ig/add?source=bstp&feedurl=http%3A%2F%2Fsiaweblog.blogspot.com%2Ffeeds%2Fposts%2Fdefault . Je ziet hier trouwens ook dat je kunt kiezen voor feeds met betrekking tot de blogs en apart voor de feeds met betrekking tot reacties op die blogs. Er zijn ook knoppen met nog meer mogelijkheden.
Feeds delen met anderen;
Je kunt in Google Reader ook delen; zelf mensen toevoegen, je kunt anderen vragen of zij met jou willen delen; ik heb een openbaar Google profiel http://www.google.com/profiles/vogelsia?hl=nl met links naar vele sites waar je mij kunt vinden en via die weg zijn ook mijn gedeelde feeds te benaderen; ik heb geen vrienden op Google Reader.
Om te delen gebruik ik Twitter en Yammer om links neer te zetten waarvan ik denk dat ze zinvol zijn voor anderen en ik zet links in Del.icio.us.
Ik kan nu laten zien hoe ik vanuit mijn reader werk naar Twitter http://twitter.com/home en Yammer https://www.yammer.com/home en Delicious http://delicious.com/siavogel
Ik open Reader, in ander tabblad Twitter, in ander tabblad Yammer.
Ik lees de feeds en steeds als ik iets tegenkom wat van belang kan zijn kopieer ik de URL naar de verschillende plaatsen waar ik wil delen.

En dan nu, als er nog tijd is, een account aanmaken op Delicious.
http://delicious.com/siavogel
Dit is mijn account, maar daar kunnen anderen natuurlijk niet in. Wel kunnen mensen mijn account bezoeken, maar zonder dat ze er iets kunnen toevoegen of weghalen. Als ik naar network ga zie je rechts allemaal accounts waar ik mee in verband sta.
Van deze mensen kan ik direct zien wat zij in Delicious zetten. Als je eenmaal een account hebt, kun je op zoek gaan naar opgeslagen sites die jou interesseren, op zoekterm dus. Dat is waarom een tag heel belangrijk is, kan zijn. Ik doe dat nog niet goed genoeg denk ik. Je netwerk opzetten is een kwestie van ergens beginnen, nu bij mij en elkaar bijvoorbeeld, en dan via een netwerk van iemand anders weer andere mensen aanklikken. Als je van collega’s van hier of elders weet dat ze gebruik maken van Delicious, kun je ze vragen om hun naam en dan je aan hen verbinden. Mensen zijn niet of moeilijk te vinden als ze rare namen gebruiken. Dat is om te delen op het net niet echt handig. Delen betekent gevonden willen worden, dus gebruik je echte naam. Als je kijkt bij mijn network zie je bv dj4am, geen idee wie dat kan zijn. Soms werkt het wel als iemand in de social sites wereld onder een synoniem bekend is zoals Trendmatcher. Als ik die wil toevoegen aan mijn network kan ik hem zoeken onder People omdat ik hem ken en dat weet. Je kunt natuurlijk ook gewoon proberen. Ik zoek bv een collega, uiteindelijk werkt het op alleen haar achternamen. En bij weer een ander helemaal niet want dan moet je een totaal niet terug te vinden naam gewoon weten.
Als een account hebt aangemaakt even elkaars namen doorgeven en je netwerkje beginnen. Als je het account niet wilt gebruiken kun je het weer opzeggen. Of als je later toch liever werkt met een ander naam kun je dit account opheffen en een nieuw aanmaken; je moet dan wel opnieuw je netwerk opbouwen dus als je mensen wilt meenemen even hun naam noteren.

Opmerkingen, vragen?
Dank voor de belangstelling.

Presentatie in het kader van het project Homo Zappiens 08.
4 juni ’09
Sia Vogel
P&O, Personeelsontwikkeling.
Hogeschool Rotterdam.

Homo Zappiens, afsluiting.

2009-06-03T06:29:00.000-07:00

Gisteren had ik mijn evaluatief eindgesprek met de begeleiders van het project Homo Zappiens. Dit project was gericht op het verwerven van competenties op het gebied van "het nieuwe leren", "de nieuwe student", "web 2.0", "netwerkleren". 12 docenten vanuit evenzoveel verschillende instituten, dus opleidingen, hebben een jaar lang gewerkt in een Learning Community aan een eigen opdracht en aan leren met en van elkaar. Ik heb zelden in mijn zeer lange loopbaan, werk nu bijna 34 jaar in het onderwijs, zoveel geleerd in zo korte tijd. En, misschien nog veel belangrijker, met zo ontzettend veel plezier. Morgen is de eindpresentatie voor belangstellenden uit de Hogeschool. Ik ga anderhalf uur werken met mensen die dat leuk vinden aan het ontdekken van RSS, Google Reader, Google werkbalk en Bladwijzer, Delicious, alles dus gericht op de eigen professionalisering van de deelnemer en allemaal achter de computer om het zelf te doen. Ben heel benieuwd of er belangstelling voor zal zijn. Misschien hebben alle bezoekers al een Feedreader en hebben ze mij helemaal niet nodig om zoiets te ontdekken. Op zich zou dat prima zijn, want dan zijn ze verder dan ik van vele collega's hoor.
Ik zal later de werkhandleiding als blogpost opnemen want ik werk niet met Prezi, Voicethread, PowerPoint of zoiets, maar met directe links naar de sites waar de deelnemers moeten zijn om alles aan te maken en te starten wat ze nodig hebben en kan daar dus niet mee naar SlideShare.

Nog even iets anders; een van de plezierige kanten van zo thuis geraakt zijn op het internet en op het world wide web, is het ontdekken van soms zulke leuke dingen. Ik had natuurlijk Bing op mijn startscherm gezet en toen kwam ik deze site tegen, http://www.blackdog.ie/google-bing/search.php
Ik moest daar erg om lachen. Wat een humor om nog voor dat Bing goed en wel geland is deze combi te maken. En het werkt echt. Je kunt er studenten mee stimuleren om meerdere bronnen te raadplegen op een eenvoudige manier. Mijn bron was trouwens: http://www.freetech4teachers.com/2009/06/google-and-bing-side-by-side.html ; een site waar ik vaak heel zinvolle dingen lees. Ook geleerd in het afgelopen jaar!

Zo veel mooie, goede, belangwekkende informatie.

2009-05-21T04:06:00.000-07:00

Een blogpost beginnen met een link, geeft problemen naar Twitter, dus moet er een zin aan vooraf gaan, deze dus.

http://www.edutopia.org/teachers-curating-student-learning

Dit is een link naar een in mijn ogen prachtige visie op hoe een docent de curator van het leren kan zijn. Ik lees dat en denk: ja geweldig. Dat heb ik vaak met het lezen van de vele prachtige stukken die ik tegen kom via mijn RSS verzameling van feeds. Ik werk met Google Reader en op de iPhone met Byline. En ik kom niet alleen mooie ideeën, visies, gedachten tegen maar ook gedegen uitleg van prachtige tools die in het onderwijs van deze tijd gebruikt zouden kunnen / moeten worden. Ik vind het heerlijk om dat allemaal te verzamelen. In de reader geef ik een ster aan stukken die ik later wil terug vinden om nog eens naar te kijken. Ik wijs een bladwijzer toe via de Google werkbalk en heb daar zo'n 100 mappen met een zeer wisselend en soms onoverzienbaar groot aantal sites er in. Op de iPhone verzamel ik links uit tweets, ik gebruik Tweetie, in Instapaper. Op Twitter, TweetDeck, FriendFeed geef ik een tweet een ster en kan er dan altijd weer naar kijken in de verzameling favorieten. Vaak geef ik een link door in Yammer, de Twitter voor instellingen, en daar kan ik alle links zelf weer terug zien keurig op een rijtje. Zo nu en dan gebruik ik ook Del.icio.us. Ik heb daar in ieder geval veel contacten en zie in de Reader wat daar allemaal is binnengekomen. Ik ben nu dus naast een verwoed verzamelaar van vanalles op papier, boeken voor studie en voor plezier (waaronder zeer veel kookboeken), tijdschriften, folders van interessante gebeurtenissen, ook verzamelaar geworden van een gigantische hoeveelheid digitale informatie. Hele boeken, zeer uitgebreide rapporten sla ik op op een usb stick om later nog eens te lezen. Heerlijk!
Nu is het maar te hopen dat later nog heel erg lang duurt, want ik denk niet dat ik alles wat ik bewaar op korte termijn kan lezen op een bezinnende manier. Dat geeft helemaal niets. Voor mij is het gevoel bij zoveel prachtige informatie te kunnen al genoeg. En zo nu en dan kan ik ook echt iets doen met wat ik gelezen heb, al is dat naar mijn idee toch echt veel te weinig. En dat is wel wat ik ook van collega's hoor. Ik weet nu wel veel, maar hoe krijg ik het allemaal verwerkt in het echt leuker, beter maken van het onderwijs. Maar als curator, als aanduider, bewaker, inrichter van een klein stukje, kan ik wel wat en dat is mooi.

Ik moet een presentatie maken voor de afsluiting van ons Homo Zappiens project en die moet maandag in de steigers staan. Ik kan niet kiezen...., geen Powerpoint, maar wat dan wel. Wat van al die prachtige tools kan ik al toepassen. Morgen ga ik het doen, en dan komt er vast wel iets aardigs uit.

(Intussen werd ik naar buiten geroepen om even een jonge ekster op de grond te bezichtigen en te overleggen waar hem neer te zetten; er zijn van minstens 9 vogelsoorten jongen te zien en te horen hier op ons erf, ook geweldig :-))

Feeds, Yammer, Twitter op laptop

2009-05-15T04:21:00.000-07:00

Ik werk door gezondheidproblemen formeel nog maar 12 uur per week als hogeschooldocent op de Hogeschool Rotterdam. Omdat de rest van mijn inkomen van de WAO komt, voelt meer werken als dat maar even kan prima en niet als overwerk. Het is een goed gevoel dat het niet hoeft als het niet gaat, maar de dingen die ik doe vind ik erg leuk, dus geen bezwaar tegen meer.
Vrijwel elke dag, al zo lang als ik Twitter, bijna een jaar geloof ik, zet ik mijn Google reader open, tabblad Yammer, tabblad Twitter, tabblad Delicious en loop ik de op dit moment 327 abonnementen door waarvan sommigen eerlijk gezegd soms vrijwel ongezien (ik doe ook wel eens feeds op de iPhone, maar daarover andere keer). Ik gebruik voor mezelf bladwijzer op de Google werkbalk en gebruik een ster als ik iets directer wil kunnen terug vinden. Alles waarvan ik denk dat het voor een volger of een collega zinvol kan zijn, zet ik in een bericht op Yammer of Twitter. Vaak is dat veel meer op Yammer dan op Twitter omdat op Twitter ontzettend veel deskundigen zijn die dezelfde blogs natuurlijk lezen. Toch is het iedere keer wel weer leuk als een bericht op Twitter wordt geReeTweet, soms ook door niet-volgers en Engelstaligen waarvan ik dan denk dat ze veel meer weten en veel verder zijn dan ik op het gebied van Higher Education. Voor mij is het op dit moment nog van groot belang om feeds te lezen. Ik zie nog niet, wat sommigen zeggen, dat het lezen van berichten op Twitter, mijn feedreader kan vervangen. Ik ben een jaar nu bezig met alles wat met social sites, feeds, web 2.0, foto's enzovoort te maken heeft en moet nog steeds erg veel leren. Even uitzoeken hoe ik een feed of tweet in Evernote zet is een hele klus en gaat voor mij meestal niet zo gemakkelijk als het in een blog of tweetlink is weergegeven. Ik kan me daardoor ook heel goed voorstellen dat vele docenten er tegen op zien om met al deze nieuwe mogelijkheden kennis te (moeten) maken. Ik heb tijd en geniet er van, maar met een volle baan valt het niet mee. Het is daarom extra leuk als collega's toch actief gaan meedoen, elkaar willen ondersteunen, plezier krijgen in het op deze manier naar je werk als docent kijken.
Ik was er over aan het denken of ik in dit weblog ook belangrijke feeds zou willen plaatsen, maar weet nog niet of ik dat wil. Dan is het een zoveelste plaats waar sommige mensen steeds hetzelfde tegen komen. En eventuele collega's die alleen dit blog wel eens lezen, moeten dan maar gaan Yammeren denk ik.

Nieuw Begin

2009-05-13T10:10:00.000-07:00

Ik was vast van plan om vandaag in ieder geval mijn Nederlandse blog nieuw leven in te blazen, maar tot nu toe, 19.15, kwam het er weer niet van. En nu dacht ik: toch maar wel doen, want anders laat je het weer zitten. Al maanden loop ik te denken dat ik het wel wil, maar denk ik ook steeds dat ik niet zo veel te melden heb en dat er al zoveel anderen zijn die boeiende blogs schrijven over onderwijs. Toch ga ik weer van start; niet echt vandaag want zo meteen komt zoonlief met New Cool Collective spelen in DWDD, maar dan toch zeker later deze week. Ik wil ingaan op hoe ik werk met Twitter, Yammer, feeds, iPhone-apps. Het is na al die tijd van lezen van andere weblogs niet meer nodig dat ik steeds een lang stuk schrijf. Ik ga gewoon regelmatig melden wat me bezig houdt en zie dan wel of het weer wat wordt. Het begin is er.

@tmnot, @teachmeetnl, ja hoor ik was daar!

2009-01-30T03:51:00.000-08:00

Even een snelle blog over de gisteren gehouden eerste teachmeet in Nederland, http://teachmeetnl.pbwiki.com/ . Ik Twitter en was daardoor al vroeg op de hoogte van dit initiatief van Fons van den Berg, http://twitter.com/helikon ,die deze vorm van elkaar informeren had leren kennen in Engeland. Ik was een van de vroege inschrijvers voor een 7 minuten presentatie. De keuze was, 2 minuten, 7 minuten of speeddaten zonder echte tijdslimiet, maar niet voor niets speed geheten. Ondanks dat ik voor de langste mogelijkheid had gekozen, was ik wel erg bezorgd over of ik daarin zou slagen. Mijn presentatie ging overigens over hoe op de HR gewerkt is in het project Homo Zappiens en ik heb onze werkplaats, die alleen toegankelijk is voor de deelnemers, geopend om daar neergezette, dus door deelnemers geleerde, zaken te laten zien. Ik ben niet de meest handige persoon met de laptop. Ik had me zeer gedegen voorbereid, mijn startpagina stond paraat voor als ik aan de beurt was en ja hoor, toch nog mislukt!! Ik was de eerste, bepaald door een digitale fruitmachine, en mijn pagina was verdwenen tussen het opstaan, laptop oppakken, naar voren lopen, laptop aansluiten. Intussen had mijn collega haar sites ook klaargezet op mijn laptop en die wilden alsmaar voorrang. En uiteindelijk hebben we daar dan ook maar voor gekozen. Jet was goed, snel, helder, overtuigend, duidelijk, dus lastig moment toch gered. Alleen moest ik zelf dan natuurlijk later nog een keer worden opgeroepen. Ik vond dat wel jammer, want ik was blij dat ik zo vroeg al mocht en de onrust over het startklaar zijn achter me kon laten. Maar....om een kort verhaal toch nog lang te krijgen, toen ik eenmaal wel mocht bleek ik in het geheel niet goed te hebben ingeschat wat ik zou kunnen doen in de mij toegemeten tijd en doordat vergeten was me een halve minuut voor tijd te waarschuwen, was ik niet klaar toen mijn tijd om was. Helemaal geen punt natuurlijk, maar ook wel weer jammer, want het slotstuk was nou juist zo leuk met een lekker muziekje onder een Animoto-ding van collega Anja waarmee ik dansend (ha, ha, zoals de aanwezigen zagen ben ik nou niet bepaald erg mobiel, maar bewegen kan ik wel!) geëindigd zou zijn en vooral ook een flink aantal aanwezigen zou hebben bedankt voor wat ik in de afgelopen 10 maanden allemaal van ze geleerd heb via Twitter, Delicious, weblogs. De map Nederlands in mijn Google Reader is zeer uitgebreid.
Bij deze dan maar, ik voel me dansend, ik ben al die aardige, delende deskundigen heel dankbaar, ik heb zeer genoten. Ik vond het een enerverende, energiegevende, plezierige, gezellige bijeenkomst. En als leuke bijkomstige extra, ook nog leuk met de Poken gespeeld, dus een flink aantal van de aanwezigen in mijn digitale visitekaartjesmap opgenomen. Wat een prima avond.

Mijn arme verwaarloosde weblog. Teachmeetnl.

2009-01-28T15:41:00.000-08:00

Dit is een van de in de ogen van sommige kritische lezers en volgers van weblogs, een verwaarloosde weblog. Vandaag zag ik dat 11 januari de laatste keer was dat ik hier was. Vaak denk ik eraan dat het hebben van een weblog ook betekent dat ik het zou moeten bijhouden, maar blijkbaar hebben andere zaken prioriteit. Zaken zoals het schrijven van onderwijs voor collega's waar ik voor in dienst ben voor de weinige uren die ik nog werk en kan werken (grotendeels in de WAO). Maar ook, bij blijven met betrekking tot wat er aan boeiends en voor mij belangrijks en leerzaams gezegd wordt op Twitter en proberen bij te blijven met het lezen van mijn feeds in mijn Google Reader.

Intussen gebeurt er dan ook nog van alles wat tijd, energie, aandacht vraagt. Het overleg over hoe we het project Homo Zappiens willen en moeten afsluiten. Voldoen aan de plotseling toegenomen aanvragen voor de workshop Persoonlijk Ontwikkel Plan, POP dus. Maar ook het zelf moeten voldoen aan de vraag van mijn tamelijk nieuwe manager omtrent mijn eigen persoonlijke POP, nadenken en schrijven dus. En intussen vaststellen, dus inrichten met websites waar de deelnemers iets aan hebben, van de aangeboden workshop Web 2.0 op vraag van een van de instituten van mijn Hogeschool.

En vooral, al dagen lang in mijn hoofd, mijn 7 minuten op @Teachmeetnl (en dat dan wel weer tegelijkertijd met een minstens zo belangrijke, helemaal privé-zoektocht naar "er zijn" voor mijn trieste heel jonge zusje met een groot levensprobleem).

Het is wonderlijk om te ervaren dat dit mij na zo'n lange carrière in het onderwijs, na het geleverd hebben van zoveel echte grote bijdragen aan congressen nationaal en internationaal, een bijna griezelige angst bezorgt. Mijn wereld bestond uit deskundigheid op het gebied van zorg en vooral zorg voor mensen met een chronisch gezondheidprobleem (een categorie patiënten waar ik zelf zoals dat bij toeval soms gaat, al vele jaren onderdeel van uit maak).

Maar mijn nieuwe wereld bestaat uit scholing ontwikkelen voor collega's in mijn Hogeschool (Rotterdam) op het gebied van Internet, www, web 2.0, connectivisme, netwerkleren enzovoort. Dat is leuk, dat is een uitdagende klus, daar heb ik nog veel in te leren hoewel ik intussen ook al wel heel erg veel geleerd heb.

Het is voor mij wel bijzonder om te ervaren dat anderen daar heel veel beter en verder in zijn en dat ik nu vooral de lerende ben en niet de teachende. Na dagen er over denken, heb ik vanavond de presentatie van 7 minuten samen gesteld. Als ik me dan realiseer dat ik bijdragen leverde op internationale congressen over zorg in het Engels van een half uur of drie kwartier voor een paar honderd aanwezigen in de zaal zonder daar ook maar enige spanning van te hebben en ik zoek nu zo'n lange tijd (ben echt uren bezig geweest met vaststellen hoe het er dan uit zou moeten zien en ben uiteindelijk nog steeds aan het twijfelen) naar hoe ik 7 minuten zo kan vullen dat de ongeveer 60 aanwezigen het misschien toch enigszins leuk, boeiend, interessant vinden , dan moet ik eigenlijk toch ook wel lachen om hoe dingen kunnen gaan in een mensenleven.

En ik schrijf dit dan toch maar op om te laten zien hoe een zeker welwillende docent met heel veel deskundigheid op zowel inhoudelijk als didactisch gebied, uiteindelijk in de zorgen terecht kan komen als het gaat om het toepassen, en daarover iets vertellen, van al die nieuwe ontwikkelingen en mogelijkheden die zich voor het moderniseren en attractief maken van onderwijs, aan bieden. Ook op Twitter heb ik laten zien dat ik het leuk vind en tegelijkertijd griezelig, hier leg ik dat nu iets meer uit. Voor al die mensen die voorlopen op de troepen, wees je vooral bewust van wat werken met het aanbod in een nieuwe (virtuele - web) wereld, een nieuwe didactiek, aan zoektocht en onzekerheid kan opleveren, zelfs aan de meest welwillende leraren en docenten (vaak ouderen) in dit prachtige vak. Ik ben, dus ik besta, ik denk, dus ik besta, ik lees dus ik besta.

Maar,....... wie ben ik in deze dagen van snelle ontwikkelingen, wie ben ik of zou ik zijn als ik mijn dagelijkse hoeveelheid kennis moet overdragen op toekomstige verpleegkundigen, wie ben ik om te durven aanvaarden dat al die studenten een eigen weg zullen vinden om bij voorbeeld de zorg op hoog niveau op zich te nemen en dus in het kiezen van een eigen, deels virtuele en web 2.0 weg, zich zo zullen ontwikkelen dat ze echt voor mij kunnen zorgen als ik zeker (want dat brengt mijn daily live nou eenmaal met zich mee) straks weer opnieuw aan hun zorg ben overgeleverd? Want dat is toch waar het uiteindelijk in beroepsonderwijs over gaat. Hoe goed, hoe sterk, hoe emotioneel betrokken, hoe warm, zijn de nieuwe beroepsbeoefenaren in dit (mijn oorspronkelijke) bijzonder moeilijke en ook zo mooie beroep, met of zonder Del.icio.us,You Tube, LinkedIn, MySpace, Hyves, Facebook, iPhone, Flick'r enzovoort.

En ook dat is bijzonder, weten dat ik als patiënt zeker met ze te maken zal hebben en ook weten dat ik ze niet meer direct zelf zal opleiden. En het gaat natuurlijk ook helemaal niet alleen over deze beroepsgroep (en zeker niet over mij!!). Dit is toevallig mijn deskundigheid, maar vooral mijn metafoor. En mijn verhaal is zonder veel moeite om te zetten naar andere, vooral zorg- en sociaal gerichte opleidingen. En misschien is het ontdekken van leren en een weg vinden in je eigen bestaan, niet eens zoveel anders in die niet zogenaamd sociale, maar meer commerciële opleidingen. Anderen mogen en zullen daar vooral van getuigen als het gaat om het toepassen van wat we op dit moment nog mogelijkheden van web 2.0 noemen.

Na een week werken in 2009

2009-01-11T07:21:00.000-08:00

1 week werken achter de rug en ook al weer een druk weekend bijna voorbij. De eerste werkdag stond vooral in het teken van uitleg over hoe een flinke verandering in beleid plaats gaat vinden op de afdeling waar ik als gedetacheerde docent werkzaam ben. Mijn inspanningen zijn gericht op professionaliseren van het personeel op de HR en dit valt onder P&O-werk. Een ander memorabel moment was een overleg over hoe deelnemers aan het project Hzap08 (Homo Zappiens) graag verder zouden willen met dit gebied van professionalisering als straks per 1 maart het project is afgerond. Wat kan het toch ingewikkeld zijn om in een zo'n grote organisatie als de hogeschool, een toegankelijke weg te vinden om iets overeind te houden en zelfs verder te ontwikkelen zonder terecht te komen in de vele fuiken van de bureaucratie. Maar......, enthousiasme en wil zijn dan wel belangrijke medestanders om iets te bereiken. Nog niet helemaal duidelijk is hoe het allemaal moet, maar het begin is er!

Verder heb ik deze week een Poken gekocht en (eindelijk) een TomTom! Over de Poken hebben vele andere ook al iets gezegd in hun blog. Toch wil ik hier nog wel verwijzen naar de site waar uitleg te vinden is http://www.doyoupoken.com/PokenWeb/public/register_later.jsf .
Het is een dingetje waarin je gegevens op slaat van andere Pokengebruikers als een digitaal visitekaartje. Maar je kunt er alleen van profiteren als je elkaar in het echte leven tegen komt, want de Poken moeten tegen elkaar aangehouden worden om de data uit te wisselen. Eigenlijk vind ik dit ook wel heel leuk, maar...., dan moet je die mensen waarvan je gegevens zou willen hebben wel ergens ontmoeten! Op 29 jan. ga ik een korte presentatie houden over ons project Homo Zappiens op http://teachmeetnl.pbwiki.com/TeachMeetNL09_NOT en daar zullen wel wat mensen zijn met een Poken. Dan kan ik het dingetje een beetje vullen want nu ben ik alleen gelieerd aan degene waar ik de Poken bij heb gekocht, Ayman van Bregt, http://www.vanbregt.nl/blog/2008/12/29/netwerken-offline-en-tegelijkertijd-online/ , die overigens ook op de HR werkt en via de interne mail te bereiken is voor de lezers van de eigen werkplek.
Een andere leuke bezigheid in het kader van Hzap08 en alles wat met mijn webinteresse te maken heeft, is dat ik deelneem aan een groep op Flickr waarbij ik ben aangegaan om 365 dagen, iedere dag dus, een foto te plaatsen http://www.flickr.com/groups/366photos/. Als je mijn foto's daar niet ziet, er doen erg veel mensen mee!!, kun je me geloof ik vinden op http://www.flickr.com/photos/27541164@N06/ . Ik maak al mijn foto's met mijn iPhone en voel me daarmee aardig 'bij' op het gebied van being digital connected :).
Over de TomTom hoef ik verder niets te zeggen, die heeft gewoon iedereen al en daar ben ik de laatste koper van in dit land :-).

Kerstvakantie.

2009-01-04T04:04:00.000-08:00

Dit was mijn 33ste onderwijskerstvakantie. De eerste kleine 20 jaar werkte ik 50 a 60 uur per week (met groot plezier hoor!), daarna langzaamaan teruggebracht tot 45, zodat je in vakanties niet hoefde werken (:-)). Inmiddels was staan en tassen dragen vrijwel onmogelijk geworden, dus verder met stastoel voor in de klas en collegezaal en rollator voor gesprekjes op de gang en het dragen van mijn tas. Zo'n 5 jaar zo doorgegaan. Weliswaar was het enige wat ik deed werken. Geen energie meer voor sociale contacten, uitgaan, eten koken enzovoort. Nu al weer een aantal jaren werk ik na een stapsgewijze afbouw nog maar 12 uur in de week en verder zorgt de WAO voor een prima evenwicht. En in al die jaren heb ik altijd ook in vakantieperioden gewerkt. Ik heb werk en ander dagelijks leven nooit hard onderscheiden en heb het nooit een probleem gevonden dat het werk niet stopte als de vakantie begon. Maar ook al die jaren zijn mijn voornemens om in de kerstvakantie klussen te doen die echt nodig waren, niet uitgekomen. Ook dit jaar ben ik er weer in geslaagd mijn voorgenomen werk NIET te doen. Maar, nu ik maar deels hoef te werken, heb ik wel weer een heerlijk sociaal leven. Ik kook (graag en goed), ik doe wijn als hobby, ik zie wat de kinderen in theater en op TV doen, en ik heb sinds april 2008 een nieuwe dimensie aan mijn leven toegevoegd door in het project Homo Zappiens te stappen en daarmee bloggen, Twitter, Jaiku enzovoort enzovoort te ontdekken. Deze vakantie ben ik dus eigenlijk wel heel veel bezig geweest met werkgerelateerde dingen die met internet, web 2.0, social media, e-learning enzovoort te maken hebben. Ik heb, echt!, mijn vele feeds bijgehouden, heb denk ik toch vrijwel dagelijks wel iets op Twitter gezet, heb door anderen aanbevolen stukken gelezen, maar heb NIET de stukken geschreven die ik moest, en nu dus alsnog moet, schrijven voor mijn werk. Dat geeft helemaal niet, want dat kan natuurlijk volgende week ook nog. En werken onder druk kan ik nog steeds wel gelukkig. En als je weektaak zo klein geworden is, is de hoeveelheid werk natuurlijk ook navenant goed te overzien. Vanaf morgen dus weer business as usual. Vakantie voorbij. Met plezier weer gaan doen wat van me verwacht wordt.

Oh ja, waar ik deze kerstvakantie ook voor heb gebruikt: leuke zoektochten naar wat de iPhone kan, apps toegevoegd, soms zinvol, soms puur voor de lol zoals iLava en iSteam, de Wine Guide, Wine & Dine, Drinks Free, BigOven. En zo komen werk en ander dagelijks leven dus mooi bij elkaar. Zonder Homo Zappiens was ik niet aan zoiets als een iPhone begonnen! En voor het eerst in mijn leven ben ik gaan fotograferen en blijk ik dat ook nog redelijk te kunnen zelfs. En nu doe ik mee aan 365photos, iedere dag 1 foto maken en deze opslaan in de Flickrgroup 365photos http://www.flickr.com/groups/366photos/.

Het leven is (ondanks alle narigheid in de wereld en trieste dingen in het eigen kleine bestaantje) leuk. Hoop in dit jaar weer vooral te genieten van wat op mijn pad komt.

Fijne kerstdagen en een goed 2009

2008-12-23T03:37:00.000-08:00

Mijn huis ruikt heerlijk naar de cake die ik aan het bakken ben. Moet nog even naar de winkel voor een paar boodschappen. Morgen kerstavonddiner met de kinderen. Afgelopen jaar heb ik ontzettend veel geleerd over leren en de digitale wereld. Door het volgen van de online-cursus Connectivism and Connective Knowledge ben ik verbonden geraakt met vele mensen over de hele wereld die ook bezig zijn met zoeken naar wat het Internet, web 2.0, web 3.0 ons kunnen en zullen brengen en hoe alles uiteindelijk een plaats moet krijgen in onderwijs en leren van de toekomst. Door die zelfde cursus, maar vooral ook door mijn deelname aan het Homo Zappiens traject op mijn Hogeschool, ben ik ook verbonden geraakt met vele deskundige mensen in eigen land die zich bezig houden met deze onderwerpen. Ik heb er zeer van genoten en geniet er nog steeds van. Op dit moment heb ik niet de moed om echt in te gaan op wat ik nou eigenlijk geleerd heb, wat ik kan, niet kan, waar ik vooral aan moet verder werken. Eerst uitrusten van (voor mijn doen veel TE) hard werken, daarna komt er vast een dag dat ik wat dieper op een en ander kan en zal ingaan.
Voor nu: ik wens alle lezers heel fijne kerstdagen en een heel goed nieuwjaar en hoop met velen een leuke cyberspacerelatie te kunnen blijven onderhouden.

Eerste keer via iPhone

2008-12-18T13:55:00.001-08:00

Voor mijn doen al laat en niet een echte blog, maar leuk om te ontdekken wat er niet, wel dus, allemaal kan met dat telefoontje! Morgen verder.

-- Post From My iPhone

Wat jammer nou toch, reactie op blog van Willem Karssenberg

2008-12-12T01:29:00.000-08:00

http://www.karssenberg.nl/weblog/2008/12/plaatsvervangende-schaamte-en-excuses.html

Willem Karssenberg, enthousiast docent en uitdrager van nieuwe mogelijkheden van Internet en het web voor het verbeteren van leren, heeft in Twitter gemeld dat hij deze blog had geschreven.

Ik was pas laat thuis en heb toen de volgende reacties daar neergezet.
"Ik was er even niet, ben net binnen. Ernstig hoor! De manier waarop met dit soort vragen in onderwijs wordt omgegaan, stuitend.
Ik denk niet dat je je mond moet houden. Weet niet of zo'n blog goed werkt maar als je andersoortige ondersteuning wenst, ik ben van harte bereid meer te doen dan te twitteren over zo'n soort gebeurtenis. Misschien werkt het uiteindelijk tegen je, maar niets doen is zeker geen optie in dit geval. Laat ze in ieder geval uitleggen wat er dan zo storend is!!!!"

Later in de nacht besloot ik er een kleine bijdrage over te schrijven op het eigen weblog, maar eerst rusten.
Misschien heeft het nu voor Willem al niet zo veel zin meer, maar ik doe het toch omdat ik denk dat het toch eigenlijk schandalig is dat onderwijsgevenden op deze manier geschoffeerd worden door meerderen zonder een behoorlijk overleg, zonder eerst eens na te gaan wat consequenties zijn en kunnen zijn van zo'n korte termijn besluit, zonder, lijkt het, na te denken over het belang van nagaan wat de nieuwe leerling of student nodig heeft om met plezier met leren bezig te zijn. Ik werk op het moment vooral in een Learning Community aan onderzoeken en opzetten van scholing voor docenten gericht op het toepassen van wat we noemen web 2.0 mogelijkheden. Als wat in het instituut van Willen is gebeurd zomaar kan, kan ik beter stoppen met mijn werk, want dan zullen andere mogelijkheden als het gebruiken van wiki, ning enzovoort ook wel storend zijn voor het werk. Wiens werkzaamheden gaat het over op die school?? Waren scholen niet ooit bedoeld als leerplaats? Is de school er voor de leerlingen en dus docenten of voor al die andere werkers die ONDERSTEUNEND hun werk doen om leren mogelijk, aantrekkelijk, leuk, zinvol te maken? Al met al, ik blijf maar bij het woord stuitend, hoewel ik normaal gesproken geen neigingen heb om erg te keer te gaan. Ik wens Willem en zijn school veel wijsheid toe en hoop dat door de vele reacties men zich opnieuw gaat bezinnen op dit besluit. Ook hoop ik dat het gebeuren gaat doordringen op alle niveaus die met onderwijs te maken hebben zodat er echt iets kan en gaat veranderen op ICT gebied.

Citeer zin 5 van bladzijde 56.

2008-12-10T11:36:00.000-08:00

Uit: Werkplezier; Luc Mutsaers; Thema; Scholten en Nelissen 2007

Alles wat rondslingert in huis en op je werk ga je opruimen.

De regels zijn simpel:
* Neem het dichtstbijzijnde boek, nu meteen
* Ga naar pagina 56
* Vind de vijfde zin
* Citeer die zin op je blog
* Kopieer deze instructies onderaan de post
* Zoek niet naar een goed boek, mooi boek, maar pak het dichtstbijzijnde.

Op het idee gebracht door de weblog van Wilfred Rubens. Leuk idee.

Mensenrechten.

2008-12-09T23:43:00.000-08:00

Geen tijd voor het schrijven van een weblog, maar wel even dit!!

“Today is the Universal Declaration of Human Rights' 60th anniversary. I believe that Every Human Has Rights! www.everyhumanhasrights.org”.

Misschien lukt het ooit nog om de aarde een goede plek te maken voor alle bewoners.

Twitteren en andere leuke dingen op internet.

2008-11-25T10:09:00.000-08:00

Ik Twitter http://twitter.com/siavogel. Daarover heb ik iets gezegd in de vorige post in relatie tot de SURFonderwijsdagen 2008. Gisteren had ik de volgende tekst getweet:

Heb van 11 door mij gevolgde Twitteraars afscheid genomen. Sommigen omdat ze nooit iets zeggen, anderen omdat ze mij niets zeggen. Wel raar.

Heeft vooral iets te maken met het begin van het Twitteren en de onzekerheid wat er mee te doen, wie te volgen en waarom.

Inmiddels zekerder wat het voor mij is. Deels werk-gerelateerd, deels nieuwsgierig naar mensen, deels verbazing dat zij ook mij volgen :-)

http://twitter.com/marceldeleeuwe
En..wat is het voor jou? Welke waarde of positieve/negatieve dingen heeft Twitter? Ik ben benieuwd!

deze reactie kwam van Marcel de Leeuwe.

mijn reactie daarop:

Er is veel meer over te zeggen, maar wat ik mss (misschien) nog wel het fijnste vind is regelmatig te (glim)lachen in een lastige tijd!!

En dat meer wil ik er nu hier over proberen te zeggen.

Ook gisteren las ik een berichtje van http://twitter.com/courosa Ed. Tech Professor at the Faculty of Education, University of Regina waarmee ik in Twitter ben gelieerd in verband met de door mij gevolgde cursus Connectivism and Connective Knowledge, eerder over geblogd. Ik las in dat bericht dat er over 10 minuten een directe radiouitzending was waarin collega's van hem werden geinterviewd over hoe educatie, leren, onderwijzen, zouden moeten cq kunnen veranderen om de mogelijkheden van het Internet, web 2.0, meer toegang te verlenen en leerlingen en studenten beter tegemoet te treden in deze nieuwe tijd. Een directe link naar de zender was natuurlijk bijgeleverd. Ook waren er een telefoonnummer en emailadres om te reageren. Bellen naar Canada in het Engels vond ik iets te ingewikkeld, maar daar was ik dan toch ineens bezig met meedenken en discussieren met een paar onderwijsmensen aan de andere kant van de wereld over iets wat mij zeer aan het hart gaat. Ook waren er andere mensen die via het Twitteren meededen waarvan sommigen vervolgens weer door mij aan de door mij te volgen mensen zijn toegevoegd. Dus weer meer mensen die met onderwijs en technologie bezig zijn waar ik van kan leren.

Ik was begonnen met Twitter onder de naam vogeltjes. Wist toen niet dat het goed was om gewoon mijn eigen echte naam te gebruiken. In de loop van de tijd ben ik dat steeds vervelender gaan vinden. En vandaag, zomaar uit het niets las ik in een bericht van ttp://twitter.com/alper dat het mogelijk is je twitternaam te veranderen. En dat heb ik toen gelijk gedaan, nu dus gewoon siavogel zoals boven genoemd.

Maar...., ik ben nog steeds te weinig thuis in alle ins en outs van dit soort dingen om alle gevolgen te overzien en ontdekte dat ik nu niet meer bereikbaar was vanaf mijn weblogs omdat daar het site-adres van vogeltjes stond. En ik ben dan nog te onhandig om te doorzien wat ik moet doen om op alle sites waar dit zich afspeelt het probleem op te lossen.

"I changed my Twittername, did not like @vogeltjes; now I use my real name @siavogel", was wat ik in Twitter heb gezet. En: "Veranderen van Twitternaam had toch iets meer consequenties als ik aan had gedacht. Maar ik laat het nu wel zo. Wijzigen bij blogs zie wel." En: "@vogeltjes bestaat dus niet meer. Die link werkt niet meer. En ik weet niet goed hoe ik dat overal moet veranderen, maar komt wel."

En dan gaat http://twitter.com/annejan88 mij voorzien van hulp:

"@siavogel je kunt toch in je instellingen opgeven dat je van dat oude account kwam? Dan kun je ze koppelen. Dus dan zie je ook @vogeltjes tw"

En mijn reactie daar dan weer op:
"Dat is het leuke AnneJan. Dat is nou precies het probleem met die late netbereikers, niets is vanzelfsprekend. Maar ik ontdek!"

En: "Ws begrijp ik zelfs niet echt goed wat je zegt. Maar bedankt! Vind het heel erg leuk dat Twitter zo werkt als sociale hulpplek!".

Intussen hebben dan ook nog weer andere mensen gereageerd op de verandering en dat ze me wel nog konden bereiken dus.

Dit is de weergave van maar 3 zaken die ik op Twitter tegenkwam in 2 dagen: mijn stoppen met volgen van een paar mensen en de reactie daarop, mijn meedoen met een radiodiscussie in Canada en mijn verandering van Twitternaam. Zo is er veel te doen.

Voordelen:
Er is heel veel te leren en er zijn heel veel mensen bereid om te delen wat zij weten.
Er zijn heel veel mensen met een goed, mij aansprekend, gevoel voor humor en ik schiet regelmatig in de lach bij berichtjes.
Er zijn wat mensen vooral uit de Engelstalige wereld die steeds laten merken dat ze graag contact willen houden ook als na deze week de cursus CCK08 klaar is en dat voelt fijn.
Er zijn mensen waar ik geen verbondenheid mee voel omdat zij mij niet volgen of omdat zij andere keuzes maken, dan merk ik het toch goed te vinden hen te blijven volgen omdat ik iets denk te hebben aan wat zij melden; dat geldt voor zowel Nederlandse als Engelstalige mensen die ik volg.
Soms ben ik ineens verbaasd als ik via Twitter iemands weblog bezoek te zien hoe jong iemand is. En dan is het voor mij leuk, een goed gevoel, te weten dat via Twitter leeftijd misschien niet van groot belang is.
Ik heb zo-wie-zo via Twitter veel weblogs gevonden van mensen waar ik graag van lees wat ze bezighoudt en daar vervolgens de RSS van in mijn Google Reader geïmporteerd.

Voordelen: leerzaam, verbonden, grappig, sociaal, zeer grote uitbreiding netwerk.

Zijn er ook nadelen?
Eigenlijk is het enige nadeel wat ik echt kan bedenken dat het veel tijd kan kosten als je niet oppast. Het werkt een beetje verslavend om steeds te willen zien wat er gebeurt, terwijl het daar natuurlijk niet om gaat. Je kunt bij personen die je volgt altijd direct kijken waarover zij iets gezegd hebben en eventueel dan verder kijken bij degene waar dat voor bedoeld was. Het is dus beslist niet nodig om alles bij te houden.En een mogelijk ander nadeel kan zijn dat er teveel berichtjes zijn waar je van vind dat het nergens over gaat wat voor jou van belang is. En dan kun je dus uiteindelijk besluiten te doen waar dit verhaal mee begon, personen waar je dat van vind, niet meer volgen.

Al met al, is dit een antwoord op je vraag Marcel? Twitteren? Ik geniet er zeer van.

De SURF onderwijsdagen; #owd2008

2008-11-13T03:53:00.000-08:00

Afgelopen dinsdag en woensdag was ik voor het eerst sinds jaren weer eens naar een groot congres. In Utrecht. In het Beatrixgebouw van de Jaarbeurs. Met een hotelovernachting in het NH Utrecht, een paar meter lopen vanaf de congresruimte. En o wat heb ik genoten. Mijn lichamelijke conditie is niet bijster goed, dus was het wel zeer vermoeiend, vandaar ook de keuze om niet heen en weer naar huis te rijden, maar mijn hoofd doet het goed en dat maakte alles goed. SURF = digitaal. Vanwege mijn werk in het project Homo Zappiens was de keuze voor juist dit congres voor de hand liggend. En ondanks mijn kleine aanstelling werd mij door mijn manager van harte toestemming gegeven om te gaan.

Op de eerste dag heb ik deelgenomen aan een preconferentie, Good Practices 2.0. Het ging over 2 onderwerpen, een Annotatietool en het gebruik van Wiki's. Met name het laatste onderwerp had mijn interesse. Nu eerst de url van de owd en van de slideshare owd. Hier vind je alle informatie van alle sessies en keynotes van het hele congres.
http://owd2008.surf.nl/owd2008/
en hier vrijwel alle powerpointpresentaties.
http://www.slideshare.net/owd2008

Sessie 1.
Op de eerste dag 's middags heb ik me vervoegd bij de sessie van de site Digitale Didaktiek. Ingegaan werd op het gebruik van ICT bij grote groepen en bij kleine groepen studenten. Leuke voorbeelden! Al heel veel jaren ken ik deze site, maar tot nu toe deed ik er weinig mee. Door naar deze presentatie te gaan denk ik me weer wat meer te hebben laten motiveren er gebruik van de maken en er in ieder geval steeds waar nuttig, naar te verwijzen.
http://www.digitaledidactiek.nl/

Sessie 2.
http://mediasite.uva.nl/mediasite/Viewer/Viewers/Viewer320TL.aspx?mode=Default&peid=6618b7b1-3b51-4c57-807b-90fcbf54b859&playerType=WM7&mode=Default&shouldResize=true&pid=60d0900e-b61e-495d-8e40-63c849b6e32f&playerType=WM7#

Deze zeer grote link leidt naar Elenna Dugundji. De lezing die ze hier geeft, is dezelfde als in deze sessie over internationale samenwerking bij een onderdeel van een masteropleiding. Wat ik hier vooral interessant vond was te zien hoe ook hier in Nederland zoiets gedaan wordt waar ik zelf mee bezig ben als student bij de online cursus Connectivism and Connective Knowledge (#cck08). Een boeiend proces. Waarom je het zou doen was een vraag, omdat sommige mensen onderwijs van deze kwaliteit wat maar voor weinig geinteresseerden wordt ontwikkeld, anders niet zouden kunnen volgen. Alle inspanningen hebben dus alleen maar zin als het gaat om iets wat niet in ieder land voldoende beschikbaar is, als het gaat om iets bijzonders waarvan de deskundigheid niet alom aanwezig is.

Sessie 3.

Ja leuk, over de iPhone! Sinds heel kort heb ik zo'n prachtige telefoon en -doet vrijwel alles wat je wilt-apparaat. Het leek me daarom goed om te zien hoe je iPhone en iPod Touch kan inzetten in onderwijs. Ik kon er eerlijk gezegd niet veel touw aan vast knopen. Het ging in ieder geval om informeel leren. Christian Glahn was de spreker. Meer kan ik er niet over zeggen. De man kan natuurlijk gegoogeld worden, maar over de sessie kan ik niets terug vinden op dit moment.

Op woensdag werd er begonnen met een mooie toespraak van Doekle Terpstra. Hier en daar voor de hand liggend, maar toch ook wel echt boeiende informatie en goed neergezet.

Sessie 4.
Daarna naar een bijeenkomst van Job Twisk van de school voor journalistiek. Hoe bleutooth, narrowcasting en een social network een hogeschool redt. Een uitdagende titel, een enerverende bijeenkomst. Bekijk zeker de slides van deze sessie. Alle aanwezigen worden uitgenodigd om eens langs te komen. Ik heb de projectleider van Homo Zappiens geadviseerd dit zeker te gaan doen met een aantal HZ-ers! Zeer de moeite waard denk ik.

http://humedia.ning.com/ een ning pagina.
http://www.humedia.nl/

Sessie 5.
Innovation and Control door dr. Gill Ferrel van JISC. Dit instituut kende ik door de cursus cck08 en daardoor heb ik me laten leiden voor deze keuze.
Deze sessie heb ik niet helemaal bijgewoond door het lastige lijf. Wat ik er van meegekregen heb is dat inrichting en leeromgeving van groot belang kunnen zijn voor het leren. Ze liet prachtige plaatjes zien en toonde aan dat een mooie omgeving respect toont voor de gebruiker waardoor de gebruiker meer respect zal vertonen voor de omgeving.

http://www.jiscinfonet.ac.uk/

Sessie 6.
En uiteindelijk als klap op de vuurpijl de geweldige sessie van Wilfred Rubens met de uitdagende titel De niet-bestaande net-generatie en de impact op onderwijs. In deze sessie werd gebruik gemaakt van een aantal verschillende technieken, adobeconnect (ken ik niet, moet ik verder ontdekken), Ustream, ha, ken ik van cck08, iemand die opneemt met een kleine soort laptop, een backchannel / chatmogelijkheid ook voor mensen die niet in de ruimte aanwezig zijn, techniek die het eerst deels laat afweten en dan toch wel werkt. En dat alles in een overvolle ruimte met veel vrolijkheid, aandacht, plezier. Als leren toch altijd zo enerverend zou kunnen zijn. Geweldig. En dan ook nog inhoudelijk een heel goed onderbouwd verhaal waarin zichtbaar wordt gemaakt dat er dan misschien wel geen net-generatie is, maar dat het gebruik van vele ICT mogelijkheden toch zeer aan te bevelen is. Erg van genoten!

http://wilfredrubens.typepad.com/wilfred_rubens_weblog/2008/11/owd-2008-mijn-sessie.html

De eerste keynote op dinsdag na de preconferenties ging over 4 scenario's die zijn ontwikkeld met betrekking tot de toekomst van het onderwijs, kijkend naar 2020. Soms hele mooie filmpjes maar naar mijn idee erg zwakke "toneelstukjes" per scenario. De Supermarkt, De Beurs, De Luchthaven en Het Warenhuis zijn de metaforen voor de 4 scenario's. Er zijn wel mooie papieren krantjes bijgeleverd en natuurlijk kun je op de eerste link de inhoud vinden. De laatste keynote was niet veel aan. Algemeenheden, cliches, niets belangwekkends. Jammer.

Al met al waren het voor mij zware maar geweldige dagen. Wat ik nu aan het eind nog even moet zeggen is dat ik 2 dagen lang meegedaan heb met Twitteren over wat ik meemaakte. Ik had het me voorgenomen en heb het ook echt gedaan. Een experiment om zelf te werken met een nieuwe mogelijkheid van Web 2.0. Voor de mensen die niet weten wat Twitter is, je doet per keer een mededeling van maximaal 140 karakters en je deelt daarmee jouw informatie met iedereen die jou volgt op Twitter. In mijn geval zijn dat maar zo'n 70 mensen waarvan een deel mij pas is gaan volgen omdat ik Twitterde met de tag #owd2008. Door hier actief te zijn leerde ik een aantal andere Twitteraars ook face-to-face kennen wat mij een goed gevoel van erbij horen gaf. Een bijzondere ervaring moet ik zeggen. In een telefoongesprek na het congres vroeg de projectleider van Homo Zappiens, Ernst Phaff die mijn getwitter helemaal heeft gevolgd, of ik ook iets kan zeggen over of en hoe het gebruik maken van zo'n sociaal medium bijdraagt aan leren. Mijn antwoord is Ja, maar ik kom er in een volgende blogpost zeker een keer op terug.

Een plezierige toekomst als docent.

2008-10-27T05:57:00.000-07:00

Afgelopen week was het herfstvakantie. Ik heb mijn tijd vooral besteed aan uitrusten en het bezoeken van een paar heel oude mensen tussen 89 en 97. Ooit, in een heel ver verleden, was ik verpleegkundige en tot ruim 2 jaar geleden was mijn onderwijspraktijk gericht op studenten Verpleegkunde en dan de laatste jaren met name op Zorg voor mensen met chronische gezondheidsproblemen. Oud, zwak, ziek, het zijn begrippen waar ik goed mee kan omgaan en ik ben er regelmatig verbaasd over dat mensen het als zo onverwacht, of misschien zelfs wel als oneerlijk, ervaren dat er een eind komt aan gezondheid, gemakkelijk door het leven gaan, alles kunnen wat je zou willen. Nou ben ik zelf al heel lang geconfronteerd met beperkingen en dat scheelt misschien ook wel in begrip en acceptatie. Het is mij al wat eerder in het leven overkomen niet alles meer te kunnen wat ik zou willen dan deze tot voor kort nog geheel gezonde mensen, dus ik verwacht geen problemen als ik straks op m'n tachtigste niet meer zo goed mee kan :-). Maar, blijkbaar is het voor veel mensen moeilijk te overzien hoe ze met een toch vrijwel zeker aankomende lastige toekomst moeten omgaan.

Hetzelfde geldt denk ik voor het toch vrijwel zeker weten dat we als docenten niet heen kunnen om de ontwikkelingen in ICT, Internet, WWW, social learning enzovoort. Toch lijkt het er niet op dat veel mensen zich hiervan bewust zijn. Heel voorzichtig gebeurt er wel iets, dat is zeker waar, maar elke keer als ik mensen in het onderwijs spreek die niet betrokken zijn bij deze onderwerpen door aan een project, een werkgroep, een learning community of zoiets deel te nemen op dit moment, blijken ze er echt helemaal niet mee bezig te zijn en ook echt volledig niet op de hoogte te zijn van waar het over gaat. Nou is het ook wel moeilijk om betrokken te zijn omdat over het algemeen docenten het wel erg druk hebben en als er niet apart tijd voor gemaakt wordt in hun takenpakket, komen ze er dus niet toe. Door mijn huidige werk, docent bij de afdeling Personeelsontwikkeling, en door mijn deelname aan de Learning Community Homo Zappiens, ben ik bezig met ontwikkelen en uitvoeren van scholing op het gebied van toepassen van Web 2.0, gebruik maken van ontwikkelingen op het gebied van de digitale didactiek, maatwerk maken voor groepen docenten die geïnteresseerd zijn in de ontwikkelingen op dit gebied. Ik realiseer me dat het daardoor voor mij gemakkelijker is om met de nieuwe ontwikkelingen bezig te zijn. Bovendien werk ik maar een deel van de week en ben ik verder in de WAO en ben op de leeftijd dat er geen kinderen meer om veel aandacht vragen. Dat geeft meer mogelijkheden om me te concentreren op iets nieuws als toen ik nog een fulltimebaan en een gezin had om bij te houden. Ik kan me dus altijd weer heel goed voorstellen dat ontwikkelingen langzaam verlopen. Ik ben nu wel hard aan het nadenken over hoe men, ik dus, toch al deze hardwerkende, welwillende maar niet genoeg wetende docenten op weg kan helpen om die vrijwel zeker komende toekomst tegemoet te kunnen treden met plezier. Ik lees, studeer, ga in november naar de SURF onderwijsdagen 08, verzamel belangrijke informatie. Twitter, Facebook, LinkedIn, Jaiku, Second Brain, langzaamaan ga ik de functies van dit soort sites ervaren. Maar het kost allemaal wel veel tijd. Ik ervaar het als een groot goed dat ik daar de kans voor krijg.

Oud en nieuw, ook in leren.

2008-10-20T07:41:00.000-07:00

Ik woon in een groot, heel oud en beetje shabby, voor mij heerlijk en warm huis. Het is niet mooi in klassieke zin, maar ik vind het wel heel mooi. De meubels erin zijn van oud tot heel oud en regelmatig moeten we overleggen of er nou niet eens een paar nieuwe, of eigenlijk meer -andere-, stoelen moeten komen. Ook vaak komen er dingen bij in huis, omdat het bij iemand anders niet meer past of zo. Een mooi oud vitrinekastje omdat een zwager het niet meer kwijt kan in het nieuwe huis, oude stoelen omdat een schoonzusje nieuwe heeft gekocht. Alleen de cd's, dvd's, boeken en de "kunst" zijn (niet altijd, maar meestal toch wel) nieuw. En in de keuken is ook niet veel tweedehands te vinden. Omdat ik graag uitgebreid kook, liefst voor meerdere mensen, vind ik dat er goed materiaal nodig is als groot gasstel, grote oven, magnetron enzovoort (naast een open vuur waardoor grillen op houtskool van eigen hout uit de tuin, in huis mogelijk is, heerlijk!)
Dat vinden van een evenwicht tussen oud en nieuw is waar ik ook als docent eigenlijk voortdurend mee bezig ben in mijn werk. Ik werk aan professionalisering van medewerkers en op dit moment is mijn werk vooral gekleurd door mijn deelname aan een Learning Community, Homo Zappiens, om samen met collega's zicht te krijgen op toepassingen van internet, web 2.0, social networks enzovoort in het onderwijs aan Hogeschoolstudenten. Intussen neem ik ook deel aan een grote online cursus Connectivism and Connective Knowledge (zie daarvoor mijn andere weblog World Wide Wiser http://siavogel.edublogs.org/ ). Door vrijwel voortdurend bezig te zijn met alles wat met online te maken heeft, begint het er op te lijken dat er geen goed oud meer is. En omdat ik zo van oud hou, wil ik dat niet zomaar "toestaan" aan mezelf. Ik ben dus steeds op zoek naar een juiste verhouding tussen oud en nieuw. Het goede behouden van oud en het goede van nieuw een plaats geven. De inspirerende docent als Meester in de zin van meester en gezel, blijft voor mij nog steeds een prachtig voorbeeld van hoe leren vorm kan krijgen. Maar daarnaast is het ondersteunen van studenten bij het goed gebruiken van de vele mogelijkheden die het internet te bieden heeft, ook van het grootste belang. Het is jammer als het Hoger Onderwijs zich een beetje bang en voorzichtig blijft opstellen met betrekking tot het internet en het world wide web, omdat er zo ontzettend veel te halen is. Sinds ik zo actief ben op dit gebied, gebruik ik een feedreader, ik gebruik Google Reader daarvoor, maar er zijn ook andere mogelijkheden vanzelfsprekend. Ik heb daar 166 abonnementen die tussen meerdere keren per dag en wekelijks nieuws leveren van websites, blogs, Twitter, Jaiku, Del.icio.us. Soms is dat veel te veel, soms is het heerlijk om ineens een heel boeiend stuk te ontdekken wat ik anders nooit gezien zou hebben. Ik heb snel geleerd hoe ik met een lading nieuwe gegevens goed kan omgaan, ik kan heel goed veel snel doorzappen en niet echt lezen, ik kan stukken voorzien van een "later op terug komen" teken, het is een geweldige bron voor leren. Ik denk dat alleen al die toepassing van het internet medewerkers en studenten geweldig veel goeds zou kunnen geven, als men het zou uitproberen. Het kost wel even tijd om de sites te vinden waarop je geabonneerd wilt zijn en het kost natuurlijk ook tijd om te leren snel te zien wat meer en wat minder belangrijk voor jou is, maar wat heeft het mij geweldig veel opgeleverd en doet het dat nog steeds elke dag. Ik wil graag een Meester zijn, daar waar nuttig, maar wil ook heel graag de nieuwe mogelijkheden van deze tijd, het nieuwe denken over leren, het netwerkleren, het geconnect zijn, aanbevelen aan docenten in mijn hogeschool.

Nog een keer Thinktank.

2008-10-12T06:15:00.000-07:00

Na woensdag nog een middag te hebben besteed aan het formuleren en invoeren van vragen, was het donderdag, 9 oktober, zo ver dat de Thinktanksessie Homo Zappiens gehouden kon worden. Een groot deel van de groep was aanwezig. De bedoeling was zoveel mogelijk informatie te verzamelen over hoe men op dat moment in het project stond en hoe men de door de stuurgroep verwachte resultaten dacht te behalen. Ik ben lid van de groep, maar vanuit mijn werkplek, Personeelsontwikkeling, geschoold in het gebruik van het instrument. Dat gaf een wat dubbel gevoel. Het bedienen van de knoppen werd gedaan door een collega die geen lid is van deze groep. Wel heb ik een aparte sessie als leider gedaan voor de projectleider. Ik was dus sessieleider voor 1 persoon en sessiedeelnemer met de anderen tegelijk. Ik was vantevoren wat onrustig over deze bijeenkomst. Dat hing denk ik samen met de discussie over of deze groep meer zou moeten functioneren als een Community of Practice of toch meer als Learning Community, waarbij het onderscheid lijkt te zitten in meer of minder gestuurd worden door eisen en leiders. Deze groep lijkt een zichzelf sturende groep waarbij de deelnemers wel aan eindeisen moeten voldoen wat betreft productie, maar die tegelijkertijd vooral bestaat uit lerenden. Als deelnemer heb ik mijn opvattingen over wat van de deelnemers verwacht mag worden, als Thinktank"deskundige" voelde ik me verantwoordelijk voor het slagen van de sessie. En het rare is dat ik eigenlijk niet weet of de sessie geslaagd is. Ik heb weinig beeld van hoe de deelnemers hun participatie hebben ervaren. Men heeft echt meegedaan, dat zeker. Maar er is misschien ook wel een gevoel van: en wat nu? Het instrument kan een rapport maken van de uitkomsten. Een goede analyse en een duidelijk beeld van wat je met de uitkomsten wil, moeten zo'n rapport begeleiden. Zelf vond ik het goed om mee te doen en de vragen te moeten beantwoorden. Ik werd er door gestimuleerd explicieter verder te denken over mijn manier van werken tot nu toe en de eindproducten die ik moet opleveren. Ik vind Thinktank nog steeds een prima instrument om snel veel gegevens te verzamelen. De eindverantwoordelijken, de mensen van de regiegroep, zullen met de uitkomsten mogelijk een volgende stap zetten.
Het instrument is goed te gebruiken om gegevens te verzamelen bij de achterbannen, de stakeholders, van de projectleden. Het is de bedoeling dat ik scholing en ondersteuning ga geven als men het instrument wil gebruiken. Ben benieuwd of het daar snel van komt.

Thinktank en andere bezigheden.

2008-10-07T01:47:00.001-07:00

O.K. daar gaan we. Iets te lang geleden. Te druk met andere werkzaamheden. Te moe om de blogs erbij te doen. Toch wil ik het graag, dus vandaag weer een poging.

Waar had ik het zo druk mee? Ik maak nog elke maand een werklijstje voor mijn manager en daaruit bleek dat ik in september 73 uur had gewerkt waarbij ik de tijd die ik in de cursus Connectivism stop niet heb meegeteld alleen de echte uren luisteren naar de Elluminate en Ustreamuitzendingen op woensdag en vrijdag. Mijn werktijd is gelimiteerd, ik ben in dienst voor 12 uur per week, de rest van mijn inkomsten komen binnen via UWV, afgekeurd dus, zoals dat heet in gewone woorden. Maar dat geeft mij wel de vrijheid om in die uren die ik niet door "de baas" wordt betaald, zinnige dingen te doen als ik me goed genoeg voel. En deze weken waren die zinnige dingen grotendeels gerelateerd aan het werk.
Eigenlijk is het overgrote merendeel van mijn tijd gaan zitten in Thinktank. Ik heb nog een sessie bijgewoond bij CMI, een van de instituten van de Hogeschool Rotterdam. Ik heb thuis steeds opnieuw geprobeerd enige greep te krijgen op hoe een en ander technisch in elkaar zit. Maar vooral, ik heb samen met een collega, Freddy Veltman, heel veel uren gewerkt aan het verwoorden en in het instrument opnemen van de vragen die we a.s. donderdag gaan stellen aan de deelnemers van het Homo Zappiens traject. Gelukkig lag er een basis opgesteld door de projectleider, Ernst Phaff , http://wearethepilgrims.blogspot.com/en de externe begeleider van het project, Ton Zijlstra, http://www.zylstra.org/blog/. Zij hadden op grond van een overzicht van de eisen die aan het project, dus aan de deelnemers worden gesteld, een opzet gemaakt voor wat er aan de deelnemers voorgelegd zou moeten worden. Dit omzetten in vragen voor Thinktank, de daarbij passende analysemodellen kiezen en dan vervolgens alles inladen in het instrument, vroegen bij elkaar toch weer veel meer tijd dan we gehoopt hadden.
Maar, als het dan, op dit moment grotendeels, gedaan is geeft het wel een fijn gevoel dat het er goed uit lijkt te zien. Het is wel heel spannend of het zal werken zoals we bedoelen. Op dit moment heb ik geen goed beeld van hoeveel deelnemers er zullen zijn. Het aantal mensen wat direct in de sessie aanwezig is, bepaald mee de duur van de totale sessie. Omdat het juist ook de bedoeling is van dit instrument om met elkaar prioriteiten vast te stellen is er discussie tussendoor. Afhankelijk van een groep en de individuen daarin zal zo'n discussie meer of minder to the point zijn en meer of minder tijd kosten. Al met al, heel spannend. Gelukkig komt er hulp voor "de knoppen", want ik ben zelf deelnemer aan het project en ik vind het erg lastig om zowel de techniek als mijn eigen inbreng te moeten bewaken.
Een andere activiteit is het overleggen en voorbereiden daarvan, met mijn buddy in het Homo Zappienstraject, Annemiek Grootendorst. Zij is redelijk nieuw in het geheel van Internet, www, web 2.0, en alles wat er mee samenhangt. Ze is heel enthousiast. Maar we komen bijvoorbeeld het probleem tegen hoe je in LinkedIn aan de mensen komt die je in je netwerk wilt opnemen. Hoe kom je er achter of die mensen zelf wel in LinkedIn zitten. Hoe moet je ook alweer zoeken naar mensen als je ze wilt vinden in een mailadressenlijst die niet voorkomt in het voorgeprogrammeerde lijstje van mailboxen in LinkedIn. Omdat het voor mij toch ook nog niet allemaal gesneden koek is, zo weer een uur voorbij! Erg leuk, maar....arbeidsintensief dus.
Ik heb de afgelopen tijd te weinig geïnvesteerd in de werkplaats van Homo Zappiens. Wel al het lezen bijgehouden, maar weinig gereageerd op inbreng van anderen, terwijl er heel actief gewerkt wordt door een aantal mensen. Na donderdag, de grote HZ - Thinktanksessie, zal ik daar weer meer tijd voor maken. Het is erg inspirerend om te zien waar de anderen mee bezig zijn, ze geven mij heel veel input voor het ontwikkelen van scholing voor zittende docenten. Volgende week een eerste concreet overleg over een mogelijke cursus op maat bij de Leraren Opleiding van de Hogeschool.
Genoeg te doen, nog steeds veel plezier.

Thinktank, HZ en goed boek.

2008-09-26T03:26:00.000-07:00

De afgelopen week stond vooral in dienst van verder leren omgaan met Thinktank. Een digitaal instrument om snel veel gegevens te verzamelen over ....., het liefst met een online en offline factor in dezelfde sessie. Online kunnen de deelnemers aan de sessie, naar believen anoniem, brainstormen over een onderwerp of antwoord geven op open of gesloten vragen die vooraf zijn ingebracht door degene die de gegevens wil verzamelen. Op elk zinvol moment kan over de uitkomsten met elkaar gediscussieerd worden en kunnen aanvullingen, wijzigingen direct worden opgenomen. Van iedere sessie kan een rapport worden gemaakt. Alle gegevens, ook die op dat moment door die groep deelnemers als niet van belang worden weggezet, worden bewaard, zodat altijd op zaken teruggekomen kan worden. Na mijn bijwonen van een sessie met iemand anders "aan de knoppen" werd ik wel een beetje zenuwachtig over of ik het snel volledig onder de knie zal krijgen. Zal nog aardig wat moeten oefenen.
Een ander belangrijk punt voor mij was dat ik een (tussen)rapport heb geschreven over hoe, wat, waar, wanneer enzovoort met betrekking tot mijn deelname aan het project Homo Zappiens. Ben wel aardig bij denk ik, hoewel er ook nog wel veel moet gebeuren. Met name het door mij geleerde onder de aandacht brengen van anderen in de Hogeschool, mijn functie bij PersoneelsOntwikkeling, behoeft nog veel aandacht. en aanvulling in het werkplan is hiervoor denk ik toch een noodzakelijke keuze.
En verder: een goed boek gelezen "DE LERAAR CENTRAAL BIJ ONDERWIJSINNOVATIE" door Marcel Mooijman. Ondertitel: Van centralisme naar kennisorganisatie in het onderwijs. Marcel werkt bij de LERO op de HR en heeft mijns inziens een heel goed onderbouwd en helder boek geschreven over hoe anders met innovaties in het onderwijs omgegaan kan en zou moeten worden. Een echte aanrader. Lees ook een reactie van een collega in het HZ traject, Willem van Ravenstein http://www.wiswijzer.nl/blog/comments.asp?id=1007 .
Dan is er nog mijn deelname aan de cursus Connectivism and Connective Knowledge. Ik heb met aandacht op Elluminate geluisterd naar Valdis Krebs, http://www.orgnet.com/VKbio.html, die uitleg heeft gegeven over Netwerk als begrip en hoe een netwerk kan werken in sociale- en business omgevingen. Dit is de derde week van de 12 weken durende cursus en heel langzaamaan begin ik door te krijgen waar het om gaat. Ik moet er wel veel voor over hebben om bij te blijven, maar ben er ook nog zeer door geboeid. En grenzen bewaken en keuzes maken blijft altijd aan de orde.

Ik leer en geniet.

2008-09-20T04:59:00.000-07:00

Sinds het vorige stukje is meer dan een week verlopen. Intussen heb ik wel twee blogs geschreven op World Wide Wiser. Woensdag en vrijdag heb ik deelgenomen aan onlinesessies met Georg Siemens en Stephen Downes van de cursus Connectivism. De eerste via Elluminate en de tweede via Ustream. Wat ik daar van leer is in ieder geval technisch goed omgaan met praten en luisteren via de computer, zorgen dat de microfoon het goed doet, snel chatten en dat allemaal in het Engels. Maar ik volg deze cursus natuurlijk niet om die redenen. Inhoudelijk vind ik het nog steeds heel moeilijk om er iets over te zeggen. Deze week was het onderwerp gericht op het denken over epistemologie, volgens Van Dale de wetenschap van de wetenschappen; kennisleer. Te lezen stukken als Types of Knowledge, Shifting uit Knowing Knowledge, Rhizomatic Education, op zich allemaal moeilijk voor mij en de relatie zichtbaar maken naar Connectivism lukt nog niet echt goed. Ik zie wel lijnen ontstaan. Het gaat steeds om greep krijgen op wat leren is, wat kennis is en hoe mensen tot leren komen, kennis verzamelen. Omdat Connectivism uitgaat van leren in, met, van netwerken is dat samen met het plaatsen van leren in de internetomgeving steeds waar op teruggekomen wordt. De vrijdagdiscussie vond ik teveel gaan over hoe gekeken kan worden naar netwerken en dan met name de uitspraak dat de doden, Wittgenstein, Nietzsche enz. ook een plaats hebben in onze netwerken, waar ik het niet mee eens ben. Ik kan elke dag van ze leren, maar kan niet met ze in discussie over wat dan ook. Ook religie en spirituele opvattingen spelen een rol als het gaat over kennis, leren, en ook dat was voor mij wat lastig. Hierover heb ik een blog gemaakt op WWW waarop Ernst Phaff, projectleider van Homo Zappiens, een mooie reactie heeft geplaatst.
Behalve veel tijd besteed aan de cursus, heb ik ook nog wat andere leerevaringen opgedaan afgelopen week. Ik ben twee dagen getraind in het gebruiken van een instrument Thinktank, een computergestuurde manier van met een groep mensen gegevens verzamelen over... In te zetten als brainstorminstrument, verzamelen van meningen, discussie voeren naar aanleiding van, erg boeiend. Het instrument zal worden gebruikt in verschillende settingen op de Hogeschool Rotterdam en de training vond plaats samen met werkers van de Haagse en Leidse Hogeschool. Het grote voordeel van dit instrument is denk ik de tijdwinst en de vrijheid die alle deelnemers kunnen ervaren om eerlijke meningen te geven ondanks dat men praat in de groep. Lijkt wat cryptisch, maar ik bedoel dat de computer iedereen de kans geeft om eerst een antwoord te formuleren en dan wordt er offline over gesproken met elkaar zonder dat men de eigen inbreng hoeft te benoemen (mag en kan natuurlijk wel!). Het allermoeilijkst is denk ik het formuleren van de juiste instructies en vragen. Maandag verder daarmee.
En dan was er nog de werkplaats van HZ. Ook daar heb ik een paar keer een kleine bijdrage geleverd. Maar mijn eigen E-learningrapport is er nog steeds niet verschenen. Ik heb het rapport ICT-fundament voor vernieuwing van de wetenschappelijke technische raad van SURF tot me genomen en nu ligt het boek "De leraar centraal bij onderwijsinnovatie" van Marcel Mooijman, in positieve zin genoemd door Willem van Ravenstein, lid van de HZgroep, klaar om te bestuderen. Oh ja, en dan heb ik intussen ook nog mijn iPhone 3G binnen gekregen in een prachtig zwart doosje! Dus heb ik tijd nodig om er mee om te leren gaan, zal ik foto's en filmpjes gaan maken en deze plaatsen op Seesmic of Flick'r of andere sites. Ik schrijf dagelijks minimaal 1 keer een paar regeltjes op Twitter en Jaiku en lees berichten van vele anderen (waar ik b.v. de verwijzing naar het SURFrapport vandaan heb gehaald). Ik kijk elke dag naar heel veel abonnementen in de Google Reader, RSS. Ik leer en geniet.

Bloggen en Connectivsme

2008-09-11T02:39:00.000-07:00

Hoog tijd voor een nieuw stukje. Ik heb van Ernst-Jan Pfauth, http://dutchproblogger.com/ebook/2008/09/eerste-hoofdstuk-de-waarde-van-een-blogarchief/#comment-13 , geleerd dat een weblog regelmatig bijgehouden moet worden, wil het enige zin hebben. Ik ben het daar mee eens, maar merk dat ik het wel lastig vind aan die eis te voldoen. Overigens vinden anderen wel dat je alleen hoeft te schrijven als je iets te zeggen hebt. En dat is natuurlijk ook waar. Eigenlijk heb ik wel echt iets te zeggen, maar ik vind het nog moeilijk het goed te verwoorden.

Deze week ben ik begonnen met het volgen van de cursus Connectivisme and Connective Knowledge, http://ltc.umanitoba.ca/connectivism/. Gisteren heb ik voor het eerst deelgenomen aan een online-discussiebijeenkomst in Elluminate, een chatbox, whiteboard, geluidstudio, stemmachine tegelijk. De beide leiders van de cursus waren aanwezig en zo'n 80 deelnemers. Ik kreeg mijn microfoon niet aan de praat, maar chatten heb ik geleerd in het begin van het HomoZappienstraject door met een aantal deelnemers te MSN-nen. En het geluid was prima. Bovendien heb ik een paar weken geleden de tools van de nieuwe whiteborden op de HR gedownload op mijn laptop en daar had ik al wat mee zitten spelen. Zelf praten heb ik dus niet gedaan, maar de andere mogelijkheden heb ik wel gebruikt. Ik vond het een bijzondere ervaring om life verbonden te zijn met zoveel mensen vanuit echt de hele wereld.
De inhoud van deze week is met name Wat is Connectivisme. Het gaat om een nieuwe leertheorie waarbij netwerkleren denk ik heel belangrijk is. Siemens en Downes kijken naar de nieuwe tijd en nieuwe mogelijkheden niet alleen vanuit wat hier de Einsteingeneratie wordt genoemd, maar laten vooral zien hoe de nieuwe ontwikkelingen verbonden zijn met een nieuwe manier van kijken naar leren op zich. Vanzelfsprekend heeft dat wel veel te maken met de technische mogelijkheden, maar dat is niet het ultieme uitgangspunt van het Connectivisme. Ik ben er nog niet achter wat ik er precies van vind, maar leer zeer snel heel erg veel op deze nieuwe manier van leren, dus voor mij werkt het netwerkleren zeker wel. Siemens heeft een eerste stuk gemaakt waarin hij laat zien waarin Behaviourisme, Cognitivisme en Constructivisme anders zijn dan Connectivisme, http://docs.google.com/View?docid=anw8wkk6fjc_14gpbqc2dt.
Morgen ga ik online een lezing volgen in Ustream, ook nieuw voor mij. Inmiddels heb ik besloten een Engelstalige blog te gaan schrijven http://siavogel.edublogs.org/. Wel vast de plek aangemaakt, maar pas later vandaag volgt het eerste stuk (hoop ik!).

Hoe leer ik in de Learning Community

2008-09-03T12:12:00.001-07:00

Ik ben lid van de werkgroep Innovatief Onderwijs, Homo Zappiens. Deelnemers worden betaald, zijn vrijgesteld van ander werk, om minimaal 1 dagdeel per week te werken aan een eigen project wat valt binnen de projectdoelen. De werkgroep is een Learning Community wat voor de deelnemers betekent dat we met en van elkaar lerend bezig zijn ons te ontwikkelen en tegelijkertijd ook werken aan een concreet product. De werkgroep werkt zowel digitaal als face-to-face. Hoe we leren wordt gevolgd door een onderzoeker die onder andere deze werkgroep gebruikt voor een promotieonderzoek. Wat we "maken" is van belang voor de opdrachtgever en de afdeling of het instituut waar een deelnemer thuis is. In een groot overleg vorige week werd duidelijk dat het voor mij noodzakelijk is om preciezer te formuleren hoe ik in deze groep leer. Het is altijd leuk om te ontdekken hoe moeilijk dit soort dingen zijn die wij docenten regelmatig van onze studenten verwachten. Wat ik geleerd heb tot nu toe kan ik wel verwoorden, over mijn na te streven product(en) kan ook wel iets uitleggen, maar hoe ik leer in een learning community blijkt voor mij een moeilijke opdracht. Ik ga daar natuurlijk wel voor zitten, want het behoort tot de werkzaamheden van deelnemen aan deze werkgroep. Het gaat om reflecteren. "Ik ben dus ik leer" is niet genoeg geloof ik. En dat is wel hoe het gaat bij mij. Ik leer altijd. Ik leer overal. Ik groei. Ik geniet. Ik overleg. Ik lees. Ik schrijf. Ik geef commentaar. Ik maak onderwijs. Ik volg onderwijs. En dat allemaal zowel virtueel als in het echie. En van al die bezigheden word ik steeds maar nog meer een wijze oude vrouw. En dat dan mooi verwoorden in "Hoe leer ik in de learning community". Het komt wel.

Presentatie Web 2.0; dilemma: links of plaatjes

2008-08-30T04:41:00.000-07:00

Gisteren vrijdag 29 augustus, gaf ik een inleiding in het mogelijk gebruik van web 2.0 applicaties in het hoger onderwijs aan zeven beginnende docenten op de HR. Ik had een PowerPointpresentatie gemaakt (www.slideshare.net/voges, Quickstart) met heel veel links naar webadressen om daar mogelijkheden te laten zien. De links werkten gelukkig goed, maar deze opzet gaf wel een overweldigende hoeveelheid informatie voor de anderhalf uur tijd die ik had. Een collega uit de werkgroep Innovatief Onderwijs, Homo Zappiens, gaf als commentaar op mijn PP dat ik misschien meer met plaatjes zou moeten werken en met direct embedden van filmpjes. Aan de ene kant had ik inderdaad van te voren getwijfeld over mijn opzet, maar aan de andere kant deed mijn PP eigenlijk toch ook wel wat ik wilde, namelijk zoveel mogelijk laten zien wat mogelijk is met achter laten van vele links die men later rustig kan bekijken. In zo'n korte tijd is het mijns inziens onmogelijk om mensen mee de diepte in te nemen, daarom deze keuze. Bovendien was mijn bedoeling deze beginnend docenten vooral te enthousiasmeren. Bij deze korte presentatie was het niet mijn bedoeling aanwezigen te leren hoe men met al die mogelijkheden aan het werk zou kunnen gaan. Als men enthousiast geworden is, zijn er mogelijkheden om zich verder te bekwamen via Personeelsontwikkeling van P&O of andere wegen die naar Rome kunnen leiden.
Achteraf bedacht ik natuurlijk wat ik ook allemaal nog had kunnen vertellen en laten zien, maar ik was toch ook wel redelijk tevreden. Mijn indruk was dat ook de deelnemers het een nuttige tijdsbesteding vonden. Ik hoop dat ze eerder enthousiast geworden zijn dan terughoudend door de overweldigende hoeveelheid informatie. Zij vonden mij wel een voorbeeld van Leven lang leren. Ik ben benieuwd of ik van iemand van dit groepje nog eens iets zal horen over of en hoe ze met de web 2.0 mogelijkheden en de "nieuwe student" zijn gevaren in een voor hen denk ik hectisch jaar als startend docent. Ik wens ze veel sterkte maar vooral ook veel enthousiasme om zelf te blijven leren.

Second Life

2008-08-26T02:35:00.000-07:00

Ik ga vanaf week 37 mee doen met een onlinecursus Connectivisme and Connective Knowledge. In verband hiermee neem ik deel aan twee Google discussiegroepen:
CCK08SL - Connectivism in Second Life Cohort en
Connectivism and Connective Knowledge

De eerste groep is ter ondersteuning van een community in Second Life, een virtuele wereld. Hier start een groep van ongeveer 100 mensen die wekelijks bij elkaar komen in een bepaald gebouw in Second Life om met elkaar te praten over onderwerpen die in de cursus aan bod zijn gekomen of die er zijdelings mee te maken zouden kunnen hebben.

Ik was ooit begonnen met Second Life, mijn avatar, poppetje in die wereld, heeft nog lang haar, dus lang geleden, maar was er in al die jaren niet meer geweest. Vanaf dat ik me heb opgegeven voor deze groep ben ik bezig geweest me in te schrijven, in het Engels mails heen en weer gestuurd en het wilde maar niet lukken. Mijn zoon zei gisteren nuchter dat je Second Life eerst wel moet downloaden en dat was op mijn laptop nog niet gebeurd. Zo eenvoudig is het soms in de lastige wereld van het internet. Na het downloaden heb ik me aangemeld waar ik moest zijn en vervolgens heb ik uren lang met veel plezier rondgedwaald in de wereld van mijn tweede leven.

Waarom ook ik ga bloggen.

2008-08-23T11:00:00.000-07:00

Ik werk op de Hogeschool Rotterdam en houd me daar op het moment vooral bezig met het zelf ontdekken van de mogelijke toepassingen van web 2.0 in het hoger onderwijs en vervolgens voor collega's ontwikkelen van cursussen om deze mogelijkheden toepasbaar te maken in de verschillende curricula. Ik neem deel aan een werkgroep Innovatief Onderwijs op de hogeschool. Ik heb me ingeschreven voor een online course Connectivism and Connective Knowledge door George Siemens en Stephen Downes. Heb me als lid of deelnemer gemeld op vele plaatsen waarbij op dit moment Twitter en Jaiku het belangrijkst zijn. Del.icio.us en Google Reader zijn mijn dagelijkse kost. Ik heb een wikipagina gemaakt waarmee ik pas ga werken als ik zelf mijn eerste cursus ga geven. Ik begin langzaamaan mijn weg te vinden in een voor mij toch tamelijk nieuwe wereld. Ben nu aan het nadenken over het aanschaffen van een smartphone want mijn huidige GSM-etje heeft zelfs niet eens een camera, en dan kunnen You Tube, Flickr en nog vele andere sites niet worden uitgeprobeerd nietwaar. Al met al, een tijdrovende maar bijzonder boeiende periode voor mij. En het zelf maken van een blog leek daarbij op dit moment een nuttige bezigheid.